You Are Here : Home »

Έγινα πουτάνα για το παιδί μου

Έγινα πουτάνα για το παιδί μου
Θα τα έχετε ακούσει όλοι – μπορεί και να τα έχετε πει:
«Αν δεν είχα τα παιδιά, δεν θα μ’ ένοιαζε»,
«Αν δεν είχα τα παιδιά, θα είχα πάρει τα όπλα»,
«Αν δεν είχα τα παιδιά, θα έφευγα στο εξωτερικό»,
«Αν δεν είχα τα παιδιά, θα ψήφιζα αλλιώς»,
«Αν δεν είχα τα παιδιά, θα έκανα απεργία».

Οι Έλληνες τα κάνουν όλα για τα παιδιά τους. Έχουν παραμερίσει εντελώς τον εαυτό τους και θυσιάζονται για τα παιδιά τους.


Βέβαια, και πριν την χρεοκοπία, πάλι για τα παιδιά τους τα έκαναν όλα. Για τα παιδιά τους έκαναν τις λαμογιές, για τα παιδιά τους λάδωναν, για τα παιδιά τους δεν πλήρωναν φόρους, για τα παιδιά τους ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, για τα παιδιά τους έχτιζαν τα αυθαίρετα, για τα παιδιά τους έκαναν εμπόριο ναρκωτικών και σωματεμπορία, όλα για τα παιδιά τους.

Και μετά την χρεοκοπία, όμως, κάνουν ακριβώς τα ίδια πράγματα που έκαναν πριν την χρεοκοπία και επικαλούνται πάλι την ίδια δικαιολογία: το κάνουμε για τα παιδιά μας. Κάπως περίεργο, βέβαια, να ακολουθείς την ίδια συνταγή που κατέστρεψε τα παιδιά σου, για να σώσεις τα παιδιά σου.

Αχ, τι καλοί άνθρωποι που είναι οι Έλληνες. Καθόλου δεν νοιάζονται για τους εαυτούς τους – μόνο για τα παιδιά τους.

Είναι εύκολο να επικαλείσαι συνέχεια τα παιδιά σου. Άλλωστε, τα παιδιά δεν έχουν άποψη –«σκάσε εσύ, είσαι μικρός, μη μιλάς»-, οπότε εσύ ξέρεις τι είναι για το καλό τους.

Τα παιδιά είναι το τέλειο άλλοθι για τον κάθε ρουφιάνο, τον κάθε προσκυνημένο και τον κάθε σκατά. Κάνεις την πουστιά και την φορτώνεις στα παιδιά σου. Εσύ αθώος. Καμία ευθύνη.

Κανείς δεν ρωτάει τα παιδιά για τις χυδαιότητες που κάνουν καθημερινά οι γονείς τους και κανείς δεν σκέφτεται πως κανένα παιδί δεν έχει ανάγκη έναν ξεπουλημένο πατέρα και μια καριόλα μάνα που συμπεριφέρονται σαν αρπακτικά. Δεν είναι και τα πιο ιδανικά πρότυπα αυτά για ένα παιδί.

Δεν το συζητάω, τα παιδιά είναι η καλύτερη δικαιολογία για να είσαι εσύ ένα σιχαμένο απόβρασμα της κοινωνίας. Και τα παιδάκια σου θα γίνουν σαν κι εσένα. Ίδια.

Είναι γνωστός ο ωραίος στίχος του Μιχάλη Γκανά «με τα παιδάκια μας στον ώμο, για να μας δείχνουνε τον δρόμο».

Βέβαια, όπως επικαλούνται συνέχεια τα παιδάκια τους οι Έλληνες, ο στίχος θα έπρεπε να είναι «με τα παιδάκια μας σαν δικαιολογία, για να σας γαμήσουμε την Παναγία». Μεγάλη η χάρη της.



By Πιτσιρίκος

Είμαστε ακόμα ζωντανοί;

Είμαστε ακόμα ζωντανοί;

Αποτελεί κωμικό πλέον φαινόμενο η αντικει­μενική – πέρα από κομματικές, ιδεολογικές ή άλλες θεωρήσεις – αδυναμία του ελληνι­κού πολιτικού συστήματος να εναρμονιστεί με τους στοιχειωδώς αποδεκτούς κανόνες όσον αφορά τη λειτουργία μιας σύγχρονης δυτικής δημοκρατίας. Και σε αυτό τεράστια ευθύνη έχει το πολιτικό μας σύστημα στο σύνολό του. Οι αγεφύρωτες – υπο­τίθεται – διαφορές των κομμάτων δεν είναι παρά φασαριόζικοι θεατρινισμοί στο πεδίο των εντυπώ­σεων. Στις δυο τελευταίες προεκλογικές αναμετρή­σεις ζήσαμε την αποθέωση της φαντασιακής άσκη­σης της εξουσίας, αυτής που χαρίζει η κομματική σκοπιμότητα αλλά και η λαϊκή επιμονή να μην ανέ­χεται προεκλογικά την αλήθεια που θα αντιμετωπί­σει και θα δεχτεί μετεκλογικά.

Έτσι τα αντιμνημονιακά κόμματα κατάφεραν να ικανοποιήσουν σχετικά το λαϊκό «περί δικαίου αί­σθημα», το οποίο θεωρεί ότι για τα χάλια της χώρας μας φταίει το Μνημόνιο. Ένα Μνημόνιο το οποίο, σημειώτεον, δεν έχει εφαρμοστεί ακόμα… αλλά ευθύ­νεται για τα χρόνια ελλείμματα, για την κατάρρευση των ασφαλιστικών ταμείων, για τα μαύρα χάλια της Παιδείας μας… Το Μνημόνιο λοιπόν, το οποίο φταί­ει για τις κακοδαιμονίες και διαστρεβλώσεις της ελ­ληνικής κοινωνίας από κτίσεως ελληνικού κράτους, υπήρξε ο καθοριστικός παράγοντας των εκλογικών αποτελεσμάτων. Στην παρούσα φάση και ενώ όλος ο υπόλοιπος κόσμος φαίνεται να χάνει την υπομονή του μαζί μας, εμείς συμπεριφερόμαστε σαν θιγμέ­νοι επαρχιώτες, θύματα ενός άδικου συστήματος, με τα λεφτά του οποίου, σημειώτεον, γλεντήσαμε χοντρά…

Τώρα αν η επιδότηση για την καλλιέργεια του μπαμπακιού γινόταν Καγιέν, σκυλάδικο και δίμετρη Ου­κρανή, με τις ευλογίες ολόκληρου του κομματικού μας συστήματος, αυτό είναι ένα ζήτημα με το οποίο δεν ασχολήθηκε η παντογνώστρια και μαχητική ελ­ληνική Αριστερά. Αντίθετα, προέτρεπε με ζήλο πε­ρισσό, πέρυσι τέτοιο καιρό, τους αγανακτισμένους διαδηλωτές να αντιστέκονται στο Μνημόνιο, να μου­ντζώνουν το Κοινοβούλιο, να δέρνουν τους μνημονιακούς πολιτικούς, να γιαουρτώνουν και να άδουν εν χορώ το ιδιοφυές πολιτικό πρόταγμα «να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή». Να σημειώσουμε ότι τελείως συμπωματικά το τραγουδούσαν εν χορώ και τα μεθυσμένα από την εκλογική τους επιτυχία μέλη της Χρυσής Αυγής. Τυχαίο;… Δεν ξέρω!

Η νέα λοιπόν κυβέρνηση, στην οποία συμμετέ­χουν τρία κόμματα, άφησε αμέσως κατά μέρος τις προεκλογικές φαντασιώσεις και τις επαναστατι­κές απαιτήσεις προσπαθώντας να αδράξει την τε­λευταία ευκαιρία – αν αυτή υπάρχει πραγματικά… Τώρα, πώς μια χώρα πτωχευμένη, χρεωμένη, που περιμένει στη γωνία με αγωνία τις δόσεις για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, δάνεια και τοκο­γλυφίες είναι σε θέση να απαιτεί, αυτό μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ το γνωρίζουν. Η αλήθεια είναι ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και τη γνώ­μη των άλλων, δηλαδή των Ευρωπαίων εταίρων, και να προσπαθήσουμε, ακόμα και σε περιπτώσεις που αδικούμαστε, να αλλάξουμε την εικόνα μας με έργα κι όχι με εξυπνάδες και τσαμπουκάδες της δε­κάρας. Ας τελειώνουμε επιτέλους με το παράδοξο η χώρα να πνέει τα λοίσθια κι εμείς να προσπαθού­με να σώσουμε τα… κεκτημένα του κλάδου μας και του παρακλάδου μας. Κάποια στιγμή ας φαντασιωθούμε τη χώρα δίχως τις δεσμεύσεις της απέναντι στα συγκροτήματα, στα μεγάλα και μικρά κανάλια, στα συνδικάτα, στην κομματοκρατία και τη δαιδα­λώδη πολιτική της πελατεία, στη διαπλοκή, στα Βατοπέδιά της…

Καλούμαστε σήμερα να βελτιώσουμε την τραγι­κή μας κατάσταση κατά βασικό λόγο αποτρέποντας τη σοβαρή πιθανότητα χρεοκοπίας εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την παραμονή μας στην Ευρώπη. Κάθε άλλη πολιτική ισοδυναμεί με εθνική καταστροφή. Πρέπει η χώρα να αποδείξει πως μπορεί να απε­λευθερώσει το επάγγελμα των κομμωτηρίων επι­τέλους ώστε να μπορεί ένας κομμωτής να ανοίγει απρόσκοπτα ένα κομμωτήριο. Ωστόσο, ούτε τις τρί­χες των κουρείων δεν έχουμε καταφέρει να διευθετήσουμε. Κατά τα άλλα, το Μνημόνιο εξακολου­θεί να είναι το μεγάλο πρόβλημα της χώρας. Πριν από το Μνημόνιο η Ελλάδα αποτελούσε τον επί γης παράδεισο. Όλα άγγιζαν σχεδόν την τελειότητα και ξαφνικά προέκυψε το Μνημόνιο και μας έδιωξε από… την ελληνική ουτοπία: αυτής της αβυσσαλέας αυθαιρεσίας στην οποία είχαμε βυθιστεί. Οι προσ­δοκίες μας από τη νέα κυβέρνηση ή από την όποια κυβέρνηση δεν μπορούν παρά να είναι ελάχιστες, και αυτό σημαίνει σε πρώτη φάση να διατηρηθού­με ζωντανοί.

ΠΗΓΗ

Ψυχιατρική: μια βιομηχανία θανάτου

Ψυχιατρική: μια βιομηχανία θανάτου
Δείτε το πλήρες ντοκιμαντέρ Ψυχιατρική: Μια βιομηχανία Θανάτου με όλα τα μέρη του, έτσι ώστε να έχετε μια σφαιρική οπτική της ψυχιατρικής επιρροής στην κοινωνία μας.


Προειδοποίηση:
Αυτό το ντοκιμαντέρ δεν είναι για παιδιά. Ένα μεγάλο μέρος του του film έχει παρθεί από πρόσφατα και παλαιότερα film αρχείου ψυχιάτρων σε δράση και ως εκ τούτου είναι σε κάποιες στιγμές σκληρό.

Οι ψυχίατροι ισχυρίζονται ότι οι καταστρεπτικές και θανατηφόρες "θεραπείες" και μέθοδοι τους έχουν αλλάξει. Αυτό το σοκαριστικό βίντεο θα σας δώσει τα δεδομένα.
Μόλις εξοπλιστείτε με τις πληροφορίες που πρόκειται να δείτε ενημερώστε και άλλους, συνεργαστείτε μαζί μας ώστε να τερματίσουμε τις καταστρεπτικές θεραπείες των ψυχιάτρων και να τερματίσουμε τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την ψυχιατρική.
Επιτροπή πολιτών για τα ανθρώπινα δικαιώματα (cchr)

Δείτε ολόκληρο το ντοκιμαντέρ,
Ψυχιατρική: Μια βιομηχανία Θανάτου (Στα ελληνικά)



(Το ντοκιμαντέρ αποτελείται από 12 μέρη. Μόλις τελειώνει το ένα βίντεο συνεχίζει αυτόματα το επόμενο..)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Για να έχετε μια πιο πλήρη εικόνα του πώς συνεργάζονται οι φαρμακευτικές με τους ψυχίατρους για να επινοήσουν νέες ψυχικές ασθένειες και να πουλήσουν νέα ψυχοφάρμακα μπορείτε να προμηθευτείτε δωρεάν το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ της Επιτροπής Πολιτών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Στα ελληνικά) με τίτλο το Μάρκετινγκ της Τρέλας ΕΔΩ.

Ρεπορτάζ- σοκ του CNN για την ανεργία

Ρεπορτάζ- σοκ του CNN για την ανεργία
Το δίλημμα των νέων της Ελλάδας: Παραμονή ή μετανάστευση.

Με την ανεργία, την αύξηση στο ποσοστό αυτοκτονιών, τη μετανάστευση καθώς και τα αυξημένα ποσοστά εγκληματικότητας στη χώρα μας «ασχολείται» με σημερινό δημοσίευμά του το ειδησεογραφικό πρακτορείο CNN. Πρωταγωνιστές του ρεπορτάζ είναι έξι νέοι Έλληνες όπου ο καθένας δίνει τη δική του απάντηση στο πως αντιμετωπίζει την οικονομική κρίση της Ελλάδας.

Η Μαρία Παπαναγιωτάκη και ο Αριστοτέλης Σκαλίζος είναι μαζί δυο χρόνια και ανήκουν στη νέα γενιά της Ελλάδας . Οι ίδιοι δεν είναι μεν άνεργοι, αλλά έχουν υποστεί τεράστιες περικοπές στους μισθούς τους, κάτι που ισχύει για τη συντριπτική πλειοψηφία εργαζομένων. Τώρα οι δυο τους καλούνται να αποφασίσουν εάν θα μείνουν ή θα φύγουν από τη χώρα. Οι αντικρουόμενες απόψεις τους, αποδεικνύουν το διχασμό της νεολαίας. Η Μαρία σκέφτεται να φύγει για Αμερική ή Αγγλία όπου έχει συγγενείς. Ο Αριστοτέλης θέλει να μείνει και να παλέψει για τη χώρα του. «Αγαπώ τη χώρα μου και δεν θέλω να την εγκαταλείψω», λέει, αναδεικνύοντας προβλήματα που αντιμετωπίζουν αρκετά ζευγάρια Ελλήνων, όταν ο ένας από τους δύο αναγκάζεται να μεταναστεύσει. Μάλιστα όπως αναφέρει το ρεπορτάζ κανένας από τους δυο δεν ψήφισε στις τελευταίες εκλογές καθώς δεν είχαν χρήματα για να μεταβούν στις εκλογικές τους περιφέρειες.

Ο 19χρονος αδελφός του Αριστοτέλη ο Νίκος, έχει όνειρο να πάει να σπουδάσει στην σχολή Καλών Τεχνών της Ολλανδίας. «Είναι μια πολύ όμορφη χώρα», εξηγεί ο Νίκος, και συμπληρώνει « όμως ότι χρήματα βγάλω θα τα στέλνω στην οικογένειά μου στην Ελλάδα»

Ο Μάριος - Αριστοτέλης Κουλούρης, είναι ένας ακόμη νέος που μίλησε στη συντάκτη του κειμένου. Από τη μεριά του είπε πως «η Ελλάδα πρέπει να αναπτυχθεί και να αποκτήσει τις δικές της δυνάμεις. Πολιτικά και οικονομικά. Δεν φοβάμαι όμως γιατί η χώρα μου έχει αντιμετωπίσει πολλές καταστροφές στο παρελθόν και τα έχει καταφέρει».

Τέλος το δημοσίευμα φιλοξενεί τις απόψεις δυο ακόμη νέων της Χριστίνας Ψαρράς και του Γιώργου Σταθόπουλου. Η 27χρονη Χριστίνα, σπούδασε στο London School of Economics, ενώ ο 33χρονος Γιώργος στο Middlesex University. Παρότι σπούδασαν στο εξωτερικό, και οι δύο επέλεξαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους για να εργαστούν εδώ.

Περιγράφουν την πατρίδα τους ως μία χώρα όπου «το κάθε άτομο μαγειρεύει και για τον επισκέπτη, για αυτόν που φιλοξενεί, οι γονείς παραμένουν κοντά στα παιδιά τους, οι παρέες μαζεύονται σε σπίτια και συζητάνε». Όλα τα παραπάνω όμως, "θολώνουν" από την απόγνωση και τον φόβο που νοιώθουν οι νέοι που ακόμα μένει να δούμε το πως αυτό θα μεταφραστεί.

Η οικονομική κρίση επηρεάζει τόσο την καθημερινή ζωή και την οικονομική κατάσταση των νέων, αλλά και τις μεταξύ τους ερωτικές σχέσεις.

Το ρεπορτάζ κλείνει με μια δήλωση του Αριστοτέλη «Θα αναγκαστώ να φύγω από τη χώρα, αν η Μαρία αποφασίσει κάτι τέτοιο».


Πηγή: Πρώτο Θέμα

Μόνοι

Μόνοι
Ο κ. Τσίπρας ανοίγοντας τις διήμερες εργασίες της συνεδρίασης της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς, κατηγόρησε τη ΔΗΜΑΡ λέγοντας ότι «έχει ξεπεράσει την εκτίμηση του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα είναι το “αριστερό άλλοθι” της συγκυβέρνησης: Αριστερό, είναι πλέον σαφές ότι δεν είναι. Άλλοθι, είναι μάλλον η συγκυβέρνηση για τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στην εξουσία».

O κ. Τσίπρας στις 6 Ιουνίου δήλωνε: «τόσο το ΚΚΕ όσο και η ΔΗΜΑΡ πρέπει να είναι κυβερνητικοί εταίροι σε μια κυβέρνηση Αριστεράς». Από την Κρήτη, μάλιστα, είχε απευθυνθεί στον «φίλο» Φώτη Κουβέλη.

Εκείνη την περίοδο που ο ΣΥΡΙΖΑ βάφτιζε «αριστερή» τη ΔΗΜΑΡ, κάποιοι φώναζαν ότι ο κυρ-Φώτης είναι γυμνός. Ότι δεν έχει σχέση με ιδεολογίες. Ότι είναι δεκανίκι των μνημονιακών κομμάτων. Όμως εκείνοι που τα φώναζαν ήταν κάτι ανεξάρτητοι, δεν ήταν «γνήσιοι ΣΥΡΙΖΑίοι» για ν’ ακουστεί η φωνή τους. Σήμερα, με διαφορά φάσης, ο κ. Τσίπρας ανακάλυψε την πυρίτιδα. Δυστυχώς, τώρα είναι αργά. Κι επί της ουσίας, ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε το άλλοθι… αριστερότητας της ΔΗΜΑΡ!

Είπε ακόμη ο κ. Τσίπρας κατά την ομιλία του στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπαρατέθηκε με το συντηρητικό κατεστημένο και τη μεταλλαγμένη σοσιαλδημοκρατία. Σημείωσε χαρακτηριστικά: «Δεν καταφέραμε τότε να καταλάβουμε τη “Βαστίλη”, καταφέραμε όμως να την κλονίσουμε τόσο ώστε να είμαστε σήμερα σχεδόν βέβαιοι ότι θα καταφέρουμε να την καταλάβουμε σύντομα την επόμενη φορά».

Πρώτον, η Βαστίλη και καμία «Βαστίλη» ούτε κλονίστηκε ούτε καταλήφθηκε με εκλογές. Με επαναστάσεις και ξεσηκωμούς πάντα γινόταν οι καταλήψεις. Η Βαστίλη και η κάθε «Βαστίλη», κ. Τσίπρα, δεν είναι αντικείμενο τελετής παράδοσης – παραλαβής, όπως γίνεται με τις αλλαγές ηγεσίας στα υπουργεία. Το έχετε μπερδέψει.

Καλείτε, ουσιαστικά τον κόσμο να παραμείνει ψύχραιμος περιμένοντας πότε θα δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ την επόμενη εκλογική του μάχη για να καταλάβει τη «Βαστίλη». Κι ως τότε τί θα γίνει κ. Τσίπρα; Πραγματικά αναρωτιέμαι αν έχετε χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. Πιστεύετε στ’ αλήθεια ότι ένας μεγάλος αριθμός εξαθλιωμένων πολιτών μπορεί ν’ αντέξει μέχρι τις επόμενες εκλογές; Πιστεύετε πραγματικά ότι όλοι αυτοί οι άνεργοι που δημιουργούνται καθημερινά, μπορούν να αντέξουν απλά και μόνο βλέποντάς σας να δίνετε ρεσιτάλ καταγγελτικού λόγου στη Βουλή κι ύστερα να αποσύρεστε ησύχως για δείπνο;

Κάποιος θα πρέπει να σας θυμίσει κ. Τσίπρα το σημαντικότερο όλων. Ότι, δηλαδή, η Βαστίλη δεν έπεσε από εκείνους που ήταν μέσα, αλλά από εκείνους που ήταν έξω. Κι ο ΣΥΡΙΖΑ, κ. Τσίπρα, βρίσκεται εντός «Βαστίλης» και μάλιστα σε προνομιακή θέση. Εκτός κι αν θέλετε να μας πείσετε ότι αποφασίσατε να «χτυπήσετε το σύστημα από μέσα», κάτι που είχε πρωτοπεί πριν πολλά χρόνια το ΚΚΕ κι ακόμη το μετανιώνει επειδή είχε μετατραπεί σε ανέκδοτο.

Ειλικρινά, μέχρι σήμερα αντιμετώπιζα με σκεπτικισμό όσους τα μάζευαν κι έφευγαν σε ξένες χώρες. Φοβάμαι, ότι με τόση μοναξιά σε πολιτικό επίπεδο και τόση νιρβάνα στην κοινωνία, η μετανάστευση αρχίζει να παίρνει χαρακτήρα επαναστατικής πράξης.

Ναι, επαναστατικής πράξης. Η αναζήτηση της αξιοπρέπειας και η μάχη για να την κερδίσεις είναι ένας επαναστατικός στόχος. Όταν στην Πολιτεία σου, οι νεοναζί έχουν μετατραπεί επισήμως και ανενόχλητοι σε Φύλακες, τότε η αλλαγή Πολιτείας αποκτά άλλη σημασία. Είναι κάπως μπερδεμένο, όμως δεν ηττήθηκαν αυτοί που φεύγουν, αλλά αυτοί που μένουν. Ατάραχοι. Αποδεχόμενοι την κατάσταση ως έχει. Δίνοντας την έγκρισή τους σιωπηλά ή μέσω εκλογών στον αφανισμό.

Εσείς που φεύγετε, ρίχτε μας και μια μούντζα για αποχαιρετισμό. Ίσως κάποια από αυτές τις μούντζες μας θυμώσει και νιώσουμε λιγάκι ζωντανοί.

ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ

ΕΚΤ. Το οικονομικό Βατικανό της Ευρωζώνης, με τα άδυτα και απόρρητα!

ΕΚΤ. Το οικονομικό Βατικανό της Ευρωζώνης, με τα άδυτα και απόρρητα!
Τα Μυστικά Αρχεία του Βατικανού (Archivum Secretum Vaticanum) περιλαμβάνουν όλα τα έγγραφα της Αγίας Έδρας, του κράτους του Βατικανού, απόρρητη αλληλογραφία, παπικά λογιστικά βιβλία και άλλα μυστικά έγγραφα που έχουν συγκεντρωθεί ανά τους αιώνες απ' την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Τα Μυστικά Αρχεία έχουν διαχωριστεί απ' αυτά στη Βιβλιοθήκη του Βατικανού, όπου τα τελευταία 130 χρόνια παρέχεται μία πολύ περιορισμένη πρόβαση σε μελετητές. Στα Μυστικά Αρχεία δεν είχε και δεν έχει πρόσβαση κανείς εκτός απ' τον Πάπα και τους εκλεκτούς του.

Αν και μάλλον δύσκολο να το πιστέψει κανείς, κάτι παρόμοιο ισχύει και με ένα μεγάλο τμήμα των αρχείων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) είναι, ίσως, το πιο αδιαφανές και μυστικοπαθές τραπεζικό ίδρυμα στον κόσμο. Με έδρα της στη Φρανκφούρτη, μετά από αυστηρή απαίτηση της Γερμανίας, δημιουργημένη στα πρότυπα της Bundesbank και υπό γερμανική επιρροή, αποτελεί το κρυφό πυρηνικό όπλο της Γερμανίας μέσω του οποίου καθορίζει τη μοίρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι αποφάσεις της ΕΚΤ λαμβάνονται κάτω από άκρα μυστικότητα και σε αντίθεση με άλλες κεντρικές τράπεζες, όπως αυτή των ΗΠΑ, τα πρακτικά των συνεδριάσεων της δε δημοσιεύονται ποτέ, ούτε μετά από πολλά χρόνια αλλά κρατούνται επτασφράγιστο μυστικό. Ακόμη και τα απόρρητα έγγραφα των κρατών κάποια στιγμή αποχαρακτηρίζονται και δίνονται στη δημοσιότητα. Όχι, όμως, τα αρχεία της ΕΚΤ.

Ενάντια στη Συνθήκη της Ευρώπης, που επιτάσσει τη διεξαγωγή ψηφοφορίας από το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ για κάθε σημαντικό νομισματικό ζήτημα, ο καθορισμός των επιτοκίων του ευρώ πραγματοποιείται άνευ ψηφοφορίας και χωρίς να δημοσιεύονται τα αρχεία των σχετικών συζητήσεων. Ο έλεγχος της νομισματικής πολιτικής, που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία για την οικονομική επιβίωση ενός κράτους, παραχωρείται από τα κράτη μέλη της ΕΕ στην ΕΚΤ με την είσοδο τους στην ευρωζώνη. Αυτό γίνεται με την πίστη και την ελπίδα των κρατών της ΕΕ και τη δέσμευση της ΕΚΤ ότι η άσκηση της νομισματικής πολιτικής θα ασκείται με γνώμονα το κοινό συμφέρον της ευρωζώνης. Τί συμβαίνει, όμως, όταν το συμφέρον του ευρωπαϊκού Βορά είναι διαφορετικό απ' αυτό του ευρωπαϊκού Νότου;

Τα επιτόκια του ευρώ καθορίζουν το κόστος του χρήματος στην ευρωζώνη και η επιτοκιακή πολιτική, αναλόγως πώς θα ασκηθεί, μπορεί να προστατέψει, να στηρίξει, να ενισχύσει αλλά και να καταστρέψει μία οικονομία. Για παράδειγμα, διατηρώντας η ΕΚΤ τα επιτόκια στο 2% για περίπου τρία χρόνια, μεταξύ 2003-2006, προκάλεσε φούσκες περιουσιακών στοιχείων στην ευρωζώνη και κυρίως στον ευρωπαϊκό Νότο, ωθώντας κράτη όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία στην υπέρμετρη κατανάλωση και στην εκτόξευση των εισαγωγών από χώρες του ευρωπαϊκού Βορά και κυρίως απ΄ τη Γερμανία. Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία ελλειμμάτων στον ευρωπαϊκό Νότο και πλεονασμάτων στο Βορά κάτι που αποτέλεσε την βάση για τη μετέπειτα ευρωπαϊκή κρίση.

Κανείς δεν εξήγησε ποτέ γιατί η ΕΚΤ ακολούθησε τη συγκεκριμένη επιτοκιακή πολιτική διατηρώντας τα επιτόκια στο 2% όταν για την ίδια περίοδο για παράδειγμα στις ΗΠΑ τα επιτόκια διαμορφώνονταν στο 4,2% και στη Βρετανία πάνω απ' το 4,5%. Κανείς δεν έχει ερωτηθεί ούτε έχει κληθεί να δώσει εξηγήσεις για τις φούσκες που δημιουργήθηκαν και στη συνέχεια έσκασαν στις χώρες του Νότου εξαιτίας της νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ.

Κατά τη διάρκεια της έξαρσης της διεθνούς κρίσης στα τέλη του 2008, οι ΗΠΑ είχαν μειώσει τα επιτόκια τους κοντά στο 0%. Την ίδια στιγμή η ΕΚΤ τα διατηρούσε πάνω απ' το 4% και μάλιστα προέβη σε αύξηση τους μεγεθύνοντας την κρίση ρευστότητας στην ευρωζώνη. Το κόστος του χρήματος στην ΕΕ έγινε πολλαπλάσιο αυτού στις ΗΠΑ και στον υπόλοιπο αναπτυγμένο κόσμο με αποτέλεσμα να γίνει πανάκριβη και εξαιρετικά δύσκολη και επίπονη η χρηματοδότηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων και ο ευρωπαϊκός Νότος να βυθιστεί στην ύφεση.

Η πολιτική της ΕΚΤ στα τέλη του 2008 προκάλεσε την άνοδο του ευρώ στο 1,60 έναντι του δολαρίου κάνοντας το ενιαίο νόμισμα το ακριβότερο στον κόσμο, σκοτώνοντας με αυτόν τον τρόπο τις ευρωπαϊκές οικονομίες οι οποίες πέρα απ' τα υψηλότερα επιτόκια στη Δύση είχαν να αντιμετωπίσουν και το πανάκριβο ευρώ.

Αργότερα, κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης η ΕΚΤ προχώρησε σε μία νέα παράλογη και καταστροφική για την ΕΕ κίνηση, αυξάνοντας τα επιτόκια του ευρώ την ώρα που ολόκληρος ολόκληρος ο κόσμος προσδοκούσε μία μείωση.

Ποια μέλη, λοιπόν, του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ πρότειναν την παρατεταμένη διατήρηση των επιτοκίων του ευρώ σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα όταν η ευρωζώνη γινόταν μια μεγάλη φούσκα και ενώ έπρεπε να ακολουθηθεί η αντίθετη επιτοκιακή πολιτική; Ποια μέλη της ζήτησαν και πέτυχαν την αύξηση των επιτοκίων σε ιστορικό υψηλό στα χρόνια της έξαρσης της διεθνούς κρίσης όταν έπρεπε να μειωθούν; Ποιος είναι υπεύθυνος για την αύξηση των επιτοκίων του ευρώ κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης; Ποιοι είχαν αντίθετες απόψεις, ενστάσεις, διαφορετικές προτάσεις και ποιες ήταν αυτές;

Το πιθανότερο είναι πως δε θα μάθουμε ποτέ καθώς τα αρχεία των προτάσεων και των συζητήσεων των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ είναι μυστικά.

Το θέμα της μυστικότητας με την οποία δρα η ΕΚΤ ήταν εξ αρχής μείζον αλλά έχει μετατραπεί σε καθοριστικής σημασίας στα χρόνια της ευρωπαϊκής κρίσης. Η ΕΚΤ αύξησε τον ισολογισμό της κατά 1,8 τρις ευρώ τα τελευταία τέσσερα έτη αλλά δεν έχει ενημερώσει την ΕΕ σχετικά με τα προϊόντα που αγόρασε, σε ποιες τιμές και με ποιους όρους τα απέκτησε και το κυριότερο από ποιον τα αγόρασε. Κανείς δε γνωρίζει πώς αξιολογεί τις τιμές των προϊόντων που αγοράζει η ΕΚΤ, πώς επιβάλλει τα κουρέματα και αν αυτά είναι ίδια σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Κανείς δεν ξέρει γιατί η ΕΚΤ αποφάσισε να παράσχει δάνεια ύψους μεγαλύτερου του ενός τρις ευρώ στα τέλη του 2011 με αρχές 2012 και όχι νωρίτερα, στην αρχή της κρίσης. Γιατί το συγκεκριμένο ποσό. Γιατί στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Η ΕΚΤ δεν δικαιολογείται, δεν απολογείται, δεν κρίνεται και δεν ενημερώνει. Μόνο αποφασίσει μυστικά και εκτελεί.

Ακόμη και στην περίπτωση της αμερικανικής FED, γνωστή για τη μυστικοπάθεια της, σχεδόν κάθε τι που την αφορά δημοσιεύεται ύστερα από ένα χρονικό διάστημα ενώ μετά από δικαστική διαμάχη με δημοσιογραφικό οργανισμό αναγκάστηκε να δώσει στη δημοσιότητα και τα στοιχεία που αφορούσαν τα μυστικά δάνεια που παρείχε σε τράπεζες κατά τη διάρκεια της κρίσης. Αντίθετα, η ΕΚΤ δε δημοσιεύει τίποτε και παρά τις αγωγές απ' τον ίδιο δημοσιογραφικό οργανισμό δεν έδωσε, για παράδειγμα, ποτέ στη δημοσιότητα το φάκελο με τα στοιχεία για το swap της Ελλάδας με την Goldman Sachs. Η ιδιωτική Αμερικανική Κεντρική Τράπεζα για την οποία έχουν γραφτεί άπειρες κατηγορίες είναι μακράν πιο δημοκρατική απ' τη μη κρατική ΕΚΤ.

Όμως, πώς είναι δυνατό να υπάρξει δημοκρατία μέσα απ' τη μυστικότητα; Πώς μπορεί να παραχωρείται ολοένα και περισσότερη εθνική κυριαρχία και δύναμη σε ένα τραπεζικό ίδρυμα το οποίο αποφασίζει για τη ζωή εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων χωρίς να δίνει αναφορά σε κανέναν;

Μετά την τελευταία ευρωπαϊκή σύνοδο η ΕΚΤ αναμένεται να λάβει ακόμη μεγαλύτερες εξουσίες. Ο ρόλος του επόπτη του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος είναι μία απ' αυτές. Όμως ποιος θα εποπτεύσει τον επόπτη; Ποιος θα ελέγξει τις αποφάσεις του, έστω και ετεροχρονισμένα;

Αναλύοντας τις αποφάσεις της πρόσφατης ευρωπαϊκής συνόδου είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς πως η Γερμανία έδωσε στην Ιταλία και την Ισπανία την υπόσχεση για τη δυνατότητα άντλησης δανείων με μέτριο πολιτικό κόστος για να λάβει ως αντάλλαγμα την υπόσχεση για την εκχώρηση περισσότερης εθνικής κυριαρχίας και μεγαλύτερων εξουσιών απ' όλα τα κράτη της ευρωζώνης στην ήδη πανίσχυρη ΕΚΤ.

Για ποιο λόγο, όμως, η υπό σχεδιασμό ευρωπαϊκή τραπεζική ενοποίηση θα πρέπει να περνά μέσα απ' την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα; Γιατί όχι από ένα τραπεζικό Eurogroup με διαφανείς διαδικασίες του οποίου οι αποφάσεις θα λαμβάνονται δημοκρατικά και τα αρχεία θα δημοσιεύονται προς κρίση και κριτική;

Μία μη δημοκρατική και με υπερεξουσίες ΕΚΤ οδηγεί σε απόκλιση στη δημοκρατία και τελικά προκαλεί μία κρίση δημοκρατίας εντός της ευρωζώνης. Αυτό συνέβη χωρίς να γίνει αντιληπτό στη διάρκεια της προηγούμενης δεκαετίας όταν το συμφέρον της Γερμανίας τοποθετήθηκε απ' την ΕΚΤ πάνω απ' αυτό του ευρωπαϊκού Νότου κατά τη διάρκεια της άσκησης της νομισματικής πολιτικής. Σήμερα, πλέον, η απόκλιση στη δημοκρατία γίνεται πολύ πιο άκομψα, ωμά και φανερά απ' ότι στα προηγούμενα χρόνια με τη Γερμανία να μη διστάζει να δείχνει ξεκάθαρα την ΕΚΤ ως το ίδρυμα στο οποίο θα πρέπει να υποταχθεί η ευρωζώνη.

Η Γερμανία, όμως, πρέπει να προσέξει πολύ τί εύχεται αλλά και τί επιδιώκει. Δημιουργώντας μία μη δημοκρατική Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και παρέχοντας της υπερεξουσίες χωρίς καμία υποχρέωση να λογοδοτεί για το πώς τις ασκεί, βάλλει την αξιοπιστία της και αυξάνει την ανησυχία των αγορών για τον τρόπο λειτουργίας της αλλά και για οτιδήποτε την αφορά. Το άγνωστο δε μπορεί να μετρηθεί, να υπολογιστεί και να αντισταθμιστεί και οι αγορές, σε αντίθεση με τους ανθρώπους, μπορούν να χάσουν την πίστη τους πολύ εύκολα. Μία τέτοια απώλεια εμπιστοσύνης στην ΕΚΤ θα αποτυπωθεί άμεσα σε ολόκληρη την ευρωζώνη απ΄ το Νότο ως το Βορά και θα επηρεάσει καταλυτικά την εμπιστοσύνη στο ενιαίο νόμισμα. Οι χρηματοοικονομικές, οικονομικές και νομισματικές συνέπειες θα μπορούσαν να είναι τεράστιες.

Το κυριότερο όλων, όμως, ο δρόμος στον οποίο έχει μπει η ΕΚΤ προκαλεί τεράστιες αποκλίσεις εντός της ΕΕ υπονομεύοντας το μέλλον των κρατών μελών της και της ίδιας της Ένωσης και δημιουργώντας μία εκκολαπτόμενη κρίση δημοκρατίας. Η ΕΚΤ δεν πρέπει να γίνει το οικονομικό Βατικανό της ευρωζώνης, ένα κράτος εν κράτει, απ' το οποίο θα εξαρτάται όλο και περισσότερο το μέλλον της. Θα είναι ιστορικό λάθος αν ο δρόμος που προτείνει η Γερμανία για την έξοδο απ' την κρίση περνά μέσα απ' τη λιτότητα στη δημοκρατία.

Πάνος Παναγιώτου
Χρηματιστηριακός Τεχνικός Αναλυτής
Διευθυντής GSTA Ltd, WTAEC LTD



πηγή

Οι Πασόκοι εφοριακοί (που πάντα έβγαιναν λάδι), ο Άκης, ο Καπελέρης και η Telestet!

ΜΕΓΑΛΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ: Οι Πασόκοι εφοριακοί (που πάντα έβγαιναν λάδι), ο Άκης, ο Καπελέρης και η Telestet! [ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΦΩΤΙΑ & ΒΙΝΤΕΟ]
Αλήθεια, σε ποιον μεγάλο επιχειρηματία ανήκε η Telestet το 2002, όταν η κρητικιά Ελέγκτρια στο Διαπεριφερειακό Ελεγκτικό Κέντρο Αθήνας (ΔΕΚ) του υπουργείου Οικονομικών, Αλίκη Κυριακάκη, του έκοψε... κοστούμι 12,5 δισ δραχμών (τότε); Λέτε να είναι τυχαίο που η "πράσινη" ΔΟΥ, που έκανε τα αδύνατα δυνατά να την εξαφανίσει (την έβγαλαν στην σύνταξη), είχε τους περισσότερους υπάλληλους με βίλες που θα ζήλευαν ακόμη και οι κροίσοι; Διαβάστε όλες τις λεπτομέρειες ενός από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα που έχουν ξεσπάσει τελευταία στη χώρα μας....

Ας ξετυλίξουμε, λοιπόν, το κουβάρι αυτής της ομολογουμένως πολυ περίεργης υπόθεσης.

Η είδηση...

Σε δέκα χρόνια φυλάκισης με αναστολή καταδικάστηκαν οι 7 εφοριακοί, τρεις από τους οποίους διευθυντές ΔΟΥ, που κατηγορούνταν ότι προκάλεσαν ζημία κατά του Δημοσίου περίπου 28 εκατ. ευρώ, καθώς είχαν κάνει τα «στραβά μάτια» σε υπόθεση προστίμου κατά εταιρείας .

Το παρασκήνιο

Πάμε, κατ' αρχήν, να καταλάβουμε τι διαβάσαμε. Έκαναν τα στραβά μάτια για λογιαριασμό του επιχειρηματία που τότε (το 2002) είχε την Telestet (βρε ποιος την είχε, ποιος την είχε....) κι έτσι ο επιχειρηματίας γλίτωσε να πληρώσει 28 εκατ ευρώ (36 εκατ. ευρώ ήτοι 12,5 δισ δραχμές ήταν το αρχικό πρόστιμο).
Αυτοί οι 7 εφοριακοί, δέχθηκαν - με το αζημίωτο (εδώ γελάμε) σύμφωνα με τη δικαιοσύνη - απλά να κάνουν τα στραβά μάτια! Με αποτέλεσμα, το δημόσιο να μην εισπράξει ποτέ αυτά τα χρήματα ο μεγάλος επιχειρηματίας της Telestet (βρε ποιος την είχε, ποιος την είχε....) να βγει λάδι, κι αυτοί (οι "7") απλά να καταδικαστούν σε 10 χρόνια φυλάκιση μεν, με αναστολή δε! Πράμα που σημαίνει ότι είναι ελεύθεροι!!!

Και δεν βρέθηκε ΕΝΑΣ κερατάς από το κράτος να κάνει έλεγχο στο Πόθεν Έσχες των "7" και των συγγενών τους μέχρι 2ου βαθμού!

Η αλήθεια...

Πάμε, λοιπόν, την ιστορία μας πάλι στην αρχή, στο 2002, απ' όπου ξεκινήσαμε την αφήγηση του ρεπορτάζ.

Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στις ΔΟΥ (ΠΟΕ ΔΟΥ) ήταν εκείνη την εποχή ο πρώην "εγκέφαλος" επί Γιωργάκη Παπανδρέου στο ΣΔΟΕ και εσχάτως κατηγορούμενος, Ιωάννης Καπελέρης!

Η Αλίκη Κυριακάκη κατήγγειλε ότι συνάδελφοί της έχουν τεράστιες βίλες, έδωσε ονόματα στον τύπο, οι εφημερίδες και τα κανάλια σκάλισαν την υπόθεση, έδειξαν τις τεράστιες βίλες και ανακάλυψαν ότι οι Πασόκοι εφοριακοί με τις τεράστιες βιλάρες, απηλλάγησαν από τα δικαστήρια (οι πασόκοι αθωώνονται πάντα στα δικαστήρια).
Μάρτυρας υπεράσπισης των εφοριακών ήταν ο καταπράσινος Καπελέρης, που απασχόλησε εντόνως την επικαιρότητα με τα σκάνδαλα συγκάλυψης μεγάλης πετρελαϊκής εταιρείας, που έπρεπε να φάει τεράστιο πρόστιμο και τελικά... τζίφος... (βρε ποιος την είχε, ποιος την είχε.... κι αυτήν...)


Η υπόθεση, όμως, κίνησε και το δίδυμο των οικονομικών εισαγγελέων Πεπόνη - Μουζακίτη! Άρχισαν να σκαλίζουν την ιστορία και μάλιστα σε πολύ βάθος. Ο εφοριακός που πήγε δυό φορές στα δικαστήρια και αθωώθηκε με αποφάσεις που εξετάζονται από την αρχή, είχε ονοματεπώνυμο! Λέγεται Σταύρος Παπαδαυιδ.

Η εμπλοκή Τσοχατζόπουλου

Ο Σταύρος Παπαδαυιδ, έχει μια σύζυγο, την Ελισάβετ Παπαδαυίδ. Η σύζυγος του εφοριακού ήταν μέλος Δ.Σ. μιας εταιρείας με την επωνυμία «URBANICA Α.Ε.». Η εταιρεία προμηθεύει δήμους και ..δημόσιο, με εξοπλισμό (πάρκα, πάρκιγκ κλπ). Μέλος της εταιρείας υπήρξε και ο στενότατος συνεργάτης του Άκη Τσοχατζόπουλου Γιάννης Μπέλτσιος, ο αντ΄αυτού του Άκη, που τώρα κατηγορείται για τις περίφημες μίζες της Ferrostaal με τα γερμανικά υποβρύχια..

Σκάνδαλο χωρίς τέλος.... Ήταν υπόδικοι κι ανέλαβαν διευθυντικές θέσεις!

Το πενταμελές Κακουργιοδικείο επέβαλε ποινή με αναστολή αλλά με περιοριστικούς όρους: την απαγόρευση εξόδου από την χώρα και την υποχρέωση εμφάνισης κάθε 15νθημερο στο Αστυνομικό Τμήμα.

Η υπόθεση της εμπλοκής των επτά εφοριακών άνοιξε στο τέλος του 2000, μετά από μήνυση κατά παντός υπευθύνου που κατέθεσε η εφοριακός Αλίκη Κυριακάκη. Οι καταγγελίες αρχικά προέκυψαν όταν, όπως υποστηρίζει η ίδια, διαπίστωσε ότι οι συνάδελφοί της είχαν ζημιώσει το ελληνικό Δημόσιο από πρόστιμα που δεν επέβαλαν σε μεγάλη επιχείρηση.

Ο φάκελος της υπόθεσης έφτασε για πρώτη φορά στις δικαστικές αίθουσες το 2008, οπότε και οι επτά κατηγορούμενοι αθωώθηκαν, με δεδομένη και την πειθαρχική τους αθώωση το 2006. Ο Άρειος Πάγος επέστρεψε την υπόθεση στο ακροατήριο και το 2010 αθωώθηκαν και πάλι, για να ακολουθήσει και δεύτερη αναίρεση της υπόθεσης από τον Αρειο Πάγο.
Παρότι μάλιστα κατηγορούνταν για κακούργημα, τον περασμένο Δεκέμβριο τρεις από αυτούς τοποθετήθηκαν σε διευθυντικές θέσεις μεγάλων εφοριών της Αττικής. Πρόκειται για τον Γεώργιο Δρογώση, που ανέλαβε διευθυντής στη ΔΟΥ Γλυφάδας, τον Ιωάννη Μέλλο, που τοποθετήθηκε ως διευθυντής στη ΔΟΥ Χαλανδρίου, και τον Θεοφάνη Κουρτζή, που ανέλαβε τη θέση του υποδιευθυντή ελέγχου της Α’ ΔΟΥ Αθηνών.


ΠΗΓΗ

Πως μοιάζει η Δημοκρατία

Πως μοιάζει η Δημοκρατία
Ένα video με αποσπάσματα απ’ όλο τον κόσμο. Πόσα κοινά μπορεί να εντοπίσει κανείς σε όλες τις χώρες. Μια παγκόσμια τυραννία που στρέφεται εναντίον του Ανθρώπου, ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής και θρησκείας. Η βία του Συστήματος, η νομιμοποίηση των πρακτικών του, οι Αρχές που ποδοπατούν τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα πολιτικά δικαιώματα. Η ελευθερία της έκφρασης κινδυνεύει. Χιλιάδες διαδηλωτές σε κάθε γωνιά της Γης, έχουν μόνο κοινά. Αυτό το απαίσιο σύστημα πρέπει να καταρρεύσει. Δεν θέλω να πιστέψω πως η φράση του Orwell στο “1984″ θα υπερισχύσει του δίκαιου και της ζωής. Οι κυβερνήσεις και οι αγορές, τα golden boys και οι τραπεζίτες, δεν πρόκειται να νοιαστούν για την Δημοκρατία. Είναι χρέος μας να την επαναφέρουμε. Αλλιώς θα είμαστε υπεύθυνοι για την απώλειά της. ΠΗΓΗ: STRANGEJOURNAL.

Οι σταθερές αξίες στους καιρούς “κρίσης”

Οι σταθερές αξίες στους καιρούς “κρίσης”
Τα ανοιχτά συστήματα, στο Σύμπαν, δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Σε αυτά περιλαμβάνονται όχι μόνο οι ζωντανοί οργανισμοί, οι ανθρώπινες κοινωνίες, αλλά και το μεγαλύτερο μέρος των «απλούστερων» φυσικοχημικών συστημάτων. Στα συστήματα, ελάχιστες διαταραχές και διακυμάνσεις σε μικροσκοπική κλίμακα οδηγούν στην ανάδυση νέων απροσδόκητων μακροσκοπικών δομών. 'Ετσι, επιτρέπει στις δομές να αναδημιουργήσουν τον εαυτό τους σύμφωνα με απρόβλεπτα πρότυπα. 'Ετσι, οι δομές εισάγουν τη διαρκή δημιουργικότητα μέσα στη φύση. Η ελάχιστη αλλαγή μπορεί να "αποσταθεροποιήσει" το σύστημα και να επιφέρει ένα αποτέλεσμα που δεν είχε προβλεφθεί από τη λογική των γραμμικών εξισώσεων. Μακρυά από την ισορροπία, όταν το σύστημα διαταραχθεί, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι θα επιστρέψει και πάλι στην αρχική του κατάσταση. Αντιθέτως, το σύστημα αρχίζει να διερευνά νέες δομές, νέα είδη οργάνωσης στον χωρόχρονο. Ένας σπουδαίος παράγοντας στην εμφάνιση νέων δομών είναι η συνεισφορά των διακυμάνσεων ή διαταράξεων, δηλαδή των ξαφνικών αλλαγών που επιτρέπουν κάτι καινούργιο να εμφανιστεί, ακόμη και εκεί που η ύπαρξη της εντροπίας θα το απέκλειε. Μια και μόνο διακύμανση προστιθέμενη σε άλλες θα μπορούσε να γίνει αρκετά ισχυρή ώστε να επανοργανώσει το όλο σύστημα σε ένα νέο πρότυπο. Τα σημεία αυτά, σημεία διακλάδωσης, είναι σημεία στα οποία καταρρέει η ντετερμινιστική περιγραφή και το σύστημα ακολουθεί μία από τις πολλές πιθανές διακλαδώσεις του δρόμου. Η διακλάδωση σε ένα σύστημα είναι μια στιγμή ζωτικής σημασίας. Με το πέρασμα του χρόνου, ο χείμαρρος των σημείων διακλάδωσης κάνει το σύστημα είτε να κατακερματιστεί καταλήγοντας στο χάος είτε να σταθεροποιήσει μια νέα συμπεριφορά μέσω σειράς βρόχων ανάδρασης. Εφόσον σταθεροποιηθεί από την ανάδρασή του ένα σύστημα που έχει περάσει μέσα από μια διακλάδωση, μπορεί να αντισταθεί σε άλλες μεταβολές, ώσπου κάποια κρίσιμη νέα διαταραχή να ενισχύσει την ανάδραση και να δημιουργήσει ένα νέο σημείο διακλάδωσης. Στα σημεία διακλάδωσής του, προσφέρεται πραγματικά στο σύστημα, που ακολουθεί μια πορεία, η δυνατότητα «επιλογής» ανάμεσα σε διάφορα είδη τάξης. Τα έθνη εξελίχθηκαν κυρίως μέσω διακλαδώσεων που περιλάμβαναν έντονες συγκρούσεις. Κατα μία εκδοχή την φαινομενική ανισορροπία ενός συστήματος ή τις διακλαδώσεις του τα θεωρούμε ως “κρίσεις” του συστήματος! Σ’ αυτές τις κρίσεις των συστημάτων σημασία έχουν οι επιλογές διακλάδωσής τους ώστε να έχουμε εξέλιξη και όχι χαώδεις καταστάσεις! Στις περιπτώσεις των κοινωνικών συστημάτων, οι επιλογές διακλάδωσης πρέπει να γίνονται στη βάση των σταθερών αξιών του συστήματος! Συνήθως τα στοιχεία του συστήματος διαχωρίζονται επικαλούμενα την εξαίρεση της ευθύνης τους για την ανισορροπία του συστήματος! Αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο λάθος για την αποκατάσταση της ισορροπίας του συστήματος! Εφ’ όσον όλα τα στοιχεία περιέχονται στο σύστημα, ως μέρη ενός όλου, χρειάζεται να συμμετέχουν συνειδητά στις επιλογές διακλάδωσης του συνόλου τους. Ανεξάρτητα από τον καταμερισμό της ατομικής ευθύνης, όλα τα στοιχεία πρέπει ενωμένα στις βασικές Αρχές και αξίες του συστήματος, στον πολιτισμό του, να επιλέξουν το μέλλον του, την κατάσταση της μελλοντικής ισορροπίας του, της νέας κατάστασης εξέλιξής του! Χρειάζεται όλα τα στοιχεία του συστήματος να γίνουν ενεργά στοιχεία της αλλαγής του. Με αυτή την έννοια οι “κρίσεις” των συστημάτων μετατρέπονται και γίνονται ευκαιρίες εξέλιξής τους! Η Φύση και σ’ αυτή την περίπτωση μάς διδάσκει, γιατί ακολουθεί τους Φυσικούς Νόμους και δεν επιζητεί την εξαίρεση! Σ. Τσαχάλης για τους Οδοδείκτες

David Harvey - "Ο Νεοφιλελευθερισμός ενάντια στη Δημοκρατία"

David Harvey - "Ο Νεοφιλελευθερισμός ενάντια στη Δημοκρατία"
Μια Oμιλία του διακεκριμένου Καθηγητή Γεωγραφίας, (City University of New York,Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας) Ντέιβιντ Χάρβεϊ στην Αθήνα (στο παρκάκι της Τσαμαδού 10, Εξάρχεια), με θέμα "Οι πολιτικές επιπτώσεις της καπιταλιστικής κρίσης: Ο Νεοφιλελευθερισμός ενάντια στη Δημοκρατία". Ο Ντέιβιντ Χάρβεϊ είναι επίτιμος καθηγητής Ανθρωπολογίας στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του City University of New York, όπου διδάσκει από το 2001. Πριν από αυτό, διετέλεσε καθηγητής Γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins και στην Οξφόρδη. Το βιβλίο του Η συνθήκη του μεταμοντερνισμού χαρακτηρίστηκε από τον Independent ως ένα από τα πενήντα κορυφαία θεωρητικά βιβλία που γράφτηκαν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και εντεύθεν. Ανάμεσα στα πρόσφατα βιβλία του περιλαμβάνονται: Ο νέος ιμπεριαλισμός (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2006), Νεοφιλελευθερισμός (Ιστορία και παρόν) (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2007), Οδηγός ανάγνωσης για το «Κεφάλαιο» του Μαρξ και Παρίσι: πρωτεύουσα του μοντερνισμού. Τις διαλέξεις του για το Κεφάλαιο του Μαρξ έχουν κατεβάσει εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες από τα μέσα του 2008, οπότε ανέβηκαν στο site του City University. Βραβεύτηκε με το μετάλλιο ευεργέτη από τη Βασιλική Γεωγραφική Εταιρία το 1995, και το 2007 εξελέγη μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών. Είναι ο γεωγράφος που μνημονεύεται περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο στον κόσμο.

ΒΙΝΤΕΟ – ΠΟΥΤΙΝ: Πάμε ολοταχώς για τον 3ο παγκόσμιο πόλεμο!

ΒΙΝΤΕΟ – ΠΟΥΤΙΝ: Πάμε ολοταχώς για τον 3ο παγκόσμιο πόλεμο!
Την ομιλία αυτή του Πούτιν την έθαψαν επιμελώς τα ελληνικά και Δυτικά ΜΜΕ για να μην αντιληφθεί η ανθρωπότητα το γεγονός ότι αυτοί που διοικούν τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση απο το παρασκήνιο θέλουν να οδηγήσουν την ανθρωπότητα σε μία Παγκόσμια Κυβέρνηση=Τυρρανία.. Το βίντεο…. περιλαμβάνει αποσπάσματα από την ομιλία του Βλαδίμηρου Πούτιν στην ετήσια συνέντευξη τύπου στο Μόναχο το 2011. Στο συνέδριο συμμετείχαν αρχηγοί κρατών και ο Πούτιν μίλησε ξεκάθαρα ενάντια στην Νέα Τάξη Πραγμάτων και «αυτούς» που θέλουν να γίνουν κυρίαρχοι του πλανήτη. ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΤΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ! Πηγή: Τσαντίρι

This Is What Democracy Looks Like (video)

This Is What Democracy Looks Like (video)

Γενικός Διευθυντής της Nestle. Όσοι πιστεύουν ότι το Νερό Αποτελεί Δημόσιο Αγαθό είναι Ακραίοι!

Γενικός Διευθυντής της Nestle. Όσοι πιστεύουν ότι το Νερό Αποτελεί Δημόσιο Αγαθό είναι Ακραίοι!
Ο Peter Brabeck-Letmathe είναι ο Γενικός διευθυντής της Nestle. Στο Video που ακολουθεί διατυπώνει με απίστευτο κυνισμό ότι το νερό δεν είναι δημόσιο αγαθό και όσοι το πιστεύουν αυτό είναι ακραίοι! Ας πάρουμε μία πρώτη γεύση της «ποιότητας» των «ανθρώπων» που θα επιδιώξουν να αποκτήσουν τη δημόσια ύδρευση της Ελλάδος εάν τους το επιτρέψουμε. Εάν συμβεί , το λιγότερο που θα περιμένετε είναι η κατακόρυφη άνοδος του κόστους των υπηρεσιών ύδρευσής και οριστική εξάλειψη οποιωνδήποτε κοινωνικών μέτρων σε ασθενέστερες τάξεις. Εννοείται οποιαδήποτε κατανόηση ή περίοδο χάριτος σε ενδεχόμενη αδυναμία πληρωμής λογαριασμού ύδρευσης να την ξεχάσετε. πηγή

Η πεθερά πίσω από τον ομαδικό βιασμό της 17χρονης

Η πεθερά πίσω από τον ομαδικό βιασμό της 17χρονης
Η πεθερά της 17χρονης, που έπεσε θύμα ομαδικού βιασμού, πίσω από τον εφιάλτη που έζησε το βράδυ του Σαββάτου η ανήλικη. Η ανήλικη από τη Βουλγαρία, που συζούσε με νεαρό ομοεθνή της στο Ρέθυμνο, έψαχνε για δουλειά, καθώς με δυσκολία τα έβγαζαν πέρα.


Το βράδυ του περασμένου Σαββάτου της τηλεφώνησε η πεθερά της και της ζήτησε να ετοιμαστεί, καθώς θα περνούσε μαζί με τον άντρα της και έναν φίλο τους, για να την πάρουν για μια δουλειά, σε ταβέρνα χωριού του Ρεθύμνου.

Η ανήλικη, σύμφωνα με το "Έθνος", ετοιμάστηκε και επιβιβάστηκε στο αυτοκίνητο των πεθερικών της. Όπως ανέφερε αργότερα σε αστυνομικούς, πήγαν σε μια αγροτική τοποθεσία έξω από χωριό της πόλης, αλλά δεν υπήρχε ταβέρνα.

Την οδήγησαν τότε σε μία στάνη όπου ήδη περίμεναν τέσσερις αλλοδαποί, δύο Ινδοί και δύο Πακιστανοί. Αφού τη βίασαν, η πεθερά της επέστρεψε για να την πάρει. Όπως καταγγέλλεται, της πέταξε 50 ευρώ και την προειδοποίησε να μη μιλήσει σε κανέναν για όσα συνέβησαν εκεί.

Η 17χρονη όμως αφού επέστρεψαν στο σπίτι πήγε στην αστυνομία και κατήγγειλε όσα είχαν συμβεί. Ανάμεσα στους έξι συλληφθέντες είναι και η πεθερά της ανήλικης κοπέλας, ενώ αναζητείται ένα ακόμα άτομο.

Τον λόγο για την υπόθεση που συγκλονίζει την τοπική κοινωνία, έχει η δικαιοσύνη, ενώ οι έρευνες της αστυνομίας, για τον εντοπισμό και τη σύλληψη όλων όσων εμπλέκονται συνεχίζονται με αμείωτη ένταση.



πηγή

Οι Έλληνες επιστήμονες - μηχανικοί του CERN......

Οι Έλληνες επιστήμονες - μηχανικοί του CERN......
Είναι οι Ελληνες, που ζουν και εργάζονται στο «επιστημονικό κέντρο του κόσμου», σε ότι αφορά τις έρευνες για τον εντοπισμό της «αρχής των πάντων». Επιστήμονες, φυσικοί, θεωρητικοί και πειραματικοί, μηχανικοί, τεχνολόγοι, προγραμματιστές, φοιτητές. Μία κοινότητα περίπου 180 Ελλήνων, από τους οποίους τουλάχιστον 20 μόνιμοι. Καθημερινά τα τελευταία χρόνια περνούν την πύλη του Κέντρου Σωματιδιακής Φυσικής CERN στη Γενεύη – οι φύλακες τους γνωρίζουν με τα μικρά τους ονόματα και όχι από την ταυτότητα που έχουν κρεμασμένη στο στήθος τους. Είναι οι Ελληνες,που συγκαταλέγονται στα σπουδαιότερα μυαλά της επιστήμης της Φυσικής, έχοντας στη διάθεσή τους τον πιο σύγχρονο πειραματικό εξοπλισμό, και που μαζί με άλλους 2.500 συναδέλφους τους, πανηγύρισαν την περασμένη Τετάρτη, επιβεβαίωσαν την ύπαρξη του σωματιδίου του Higgs.

Ας γνωρίσουμε μερικούς από αυτούς...

Μιχάλης Καρατζινός: «Εργάζομαι στο μεγαλύτερο ελληνικό εργαστήριο του κόσμου!»

Με αυτή τη φράση ο πειραματικός φυσικός, Μιχάλης Καρατζινός, μετέφερε στην τηλεφωνική μας επικοινωνία τον τρόπο με τον οποίο αισθάνεται το εργαστήριο, που τα τελευταία 24ωρα μετά την ανακοίνωση για την ανακάλυψη του σωματιδίου του Higgs, έχει προσελκύσει τα βλέμματα της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας. «Ζω και εργάζομαι εδώ 20 χρόνια. Τα τελευταία δύο, από 80 ώρες την εβδομάδα για να λειτουργήσει όπως πρέπει ο επιταχυντής. Η Ελλάδα συνεισφέρει ετησίως στις έρευνες 15 εκατ. ευρώ τον χρόνο - ποσό που αντιστοιχεί στο 2% του συνόλου, εγώ είμαι Έλληνας, άρα; Εργάζομαι στο μεγαλύτερο ελληνικό εργαστήριο του κόσμου» επαναλαμβάνει.

Πως αισθάνεται ο Μιχάλης Καρατζινός στο άκουσμα της μεγάλης επιστημονικής ανακάλυψης; «Το ξέραμε από το Δεκέμβριο, έλειπαν κάποιες λεπτομέρειες» σε προσγειώνει απότομα αλλά για λίγο «Είναι εντυπωσιακό, αν αναλογιστεί κανείς ότι δεν πρόκειται επί της ουσίας για ανακάλυψη, αλλά για επιβεβαίωση μιας ερευνητικής ομάδας με τον κ. Higgs από το 1964. Φανταστείτε, αυτοί οι άνθρωποι σκέφτονταν τότε κάτι, που δεν είχαμε δυνατότητα σε καμία από τις δεκαετίες που ακολούθησαν να αποδείξουμε. Προφανώς και είμαι ικανοποιημένος, έχω δει ανθρώπους να εργάζονται στο αντικείμενο 20 χρόνια και επιτέλους ο κόπος τους ανταμείφθηκε. Αισθάνομαι όμως και άλλο ένα συναίσθημα, περίεργο, μία λύπη. Νομίζω ότι θα ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον αν δεν βρίσκαμε το σωματίδιο, αλλά κάτι πολύ κοντά σε αυτό. Κάτι που να μας κάνει να αναθεωρήσουμε ορισμένα στοιχεία και να συνεχίσουμε την έρευνα από άλλη οπτική γωνία» συμπληρώνει. Ωστόσο, ήδη όπως αποκαλύπτει, έχει καταθέσει πρόταση, για τη δημιουργία ενός εργοστασίου παραγωγής σωματιδίων Higgs, «γιατί αυτό πρέπει να είναι το επόμενο βήμα, δεν υπάρχει τέλος στην έρευνα».

Πάρις Σφήκας: «Μάθαμε, πως τα πάντα αποκτούν υπόσταση»

Ο Πάρις Σφήκας, δεν έκρυβε τη χαρά του για τις εξελίξεις. Καθηγητής Σωματιδιακής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, μέλος της ομάδας του CERN - συντονιστής φυσικής του πειράματος CMS, έχοντας υπό την επίβλεψή του 16 ερευνητικές ομάδες και 1100 πειραματικούς φυσικούς από όλο τον κόσμο - δεν είναι εύκολο να εξηγήσει με απλά λόγια τι σημαίνει «το μποζόνιο του Higgs», όπως προτιμά να το αποκαλεί αντί του σωματιδίου του Θεού που έχει επικρατήσει. O ίδιος, στις λιγοστές του δηλώσεις, ήταν εξαιρετικά προσεκτικός. «Η ανακάλυψη απαντά στο ερώτημα, πώς τα πάντα αποκτούν υπόσταση». Το πριν, δεν υπάρχει, δεν μπορεί να το συλλάβει ο ανθρώπινος νους. Και η συνέχεια; «Τώρα το βρήκαμε. Δεν ξέρουμε τίποτε πέραν της ύπαρξής του. Ποιες είναι οι ιδιότητές του; Μήπως κάνει κι άλλα πράγματα πέρα από το να δίνει μάζα; Συνεχίζουμε να τρέχουμε και θα συνεχίσουμε για τουλάχιστον οκτώ μήνες» δηλώνει.

Κωνσταντίνος Κορδάς: «Ο αέναος κύκλος της εξέλιξης»

Στον τέλειο κύκλο έρευνας – τεχνολογίας αναφέρθηκε ο λέκτορας στο AΠΘ και συντονιστής στο πείραμα του CERN της ανάλυσης φυσικής στο κανάλι παραγωγής ΖΖ, κ. Κορδάς Κωνσταντίνος. Ο ίδιος επισημαίνει πως «με κάθε ανακάλυψη που κάνουμε, καταλαβαίνουμε τον κόσμο καλύτερα - αυτή είναι η δουλειά του ανθρώπου» και συνεχίζει: «Όλα όσα επιτυγχάνονται σήμερα, είναι απόρροια του ερευνητικού έργου των προηγούμενων γενεών. Ο κ. Κορδάς ξεκαθαρίζει πως έρευνα και τεχνολογία αλληλοσυμπληρώνονται δημιουργώντας έναν τέλειο κύκλο. «Για να εντοπίσουμε νέα σωματίδια και να ικανοποιήσουμε την περιέργειά μας, χρειαζόμαστε μηχανήματα που είναι στην αιχμή της τεχνολογίας, όπως τον επιταχυντή. Οδηγώντας την τεχνολογία στα όριά της, προκύπτουν εφαρμογές που βελτιώνουν τη ζωή μας. Για παράδειγμα, το να καταλάβουμε πως δουλεύουν οι πυρήνες και πως αν βάλουμε ένα μαγνητικό πεδίο, προσανατολίζονται με αυτό, μας οδήγησε στις μαγνητικές τομογραφίες» και καταλήγει: «Η ανακάλυψη χρησιμοποιείται για να δημιουργηθεί τεχνολογία αιχμής, η οποία χρειάζεται να για κάνεις μία ακόμη ανακάλυψη, κ.ο.κ.»

Περήφανοι για τις επιλογές τους

Ο κατάλογος των Ελλήνων που εργάζονται στο CERN δεν τελειώνει. Η Δεσποινα Χατζηφωτιάδου, πειραματικός φυσικός εργάζεται σαν πρώτης βαθμίδας ερευνητής του Εθνικού ινστιτούτου πυρηνικής φυσικής της Ιταλίας, με έδρα τη Μπολόνια. Ζει στα Γαλλο- ελβετικά σύνορα από το 1987. Οταν ξεκίνησε να δουλεύει στο CERN, ήταν Λέκτορας στη Θεσσαλονίκη. Οι απουσίες της από την εργασία της την οδήγησαν σε απόλυση, ωστόσο δεν το μετανιώνει, καθώς κατάφερε να γνωρίσει την κορυφή της έρευνας στον κλάδο της

Η Μαρία Δήμου είναι μηχανικός υπολογιστών και Φυσικός στοιχειωδών σωματιδίων. Είναι η γυναίκα που για πάνω από 15 χρόνια δημιουργεί επανάσταση στην επιστήμη των υπολογιστών. Τα παιδιά της πηγαίνουν στο ελβετικό σχολείο το πρωί και στο ελληνικό το απόγευμα για τη γλώσσα. Στο CERN προσελήφθη για να φτιάξει μια πύλη ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Τροποποίησε τη διεύθυνση του mail από κώδικα σε ονοματεπώνυμο για να το χρησιμοποιούμε όλοι με τη σημερινή του μορφή. Σήμερα ασχολείται με τα δίκτυα πλέγματος υπολογιστών Grid.



Πηγή

Τους θρέφει μόνο ο φόβος μας

Τους θρέφει μόνο ο φόβος μας
Πιτσιρίκο καλησπέρα. Μόλις γύρισα σπίτι από μια βραδιά σε τρεντυ μπαρ πέριξ του Συντάγματος. Δεν σου γράφω ούτε για τα υγρά μωρά, ούτε για τις παγωμένες μπύρες που μου έδιναν κουράγιο για να παλέψω με τη ζέστη. Το κακό σήμα με ανάγκασε κάποια στιγμή να βγω έξω, στην Βουλής, για να απαντήσω σε μια κλήση. Μιλώντας στο κινητό, έπιασε το ελεύθερο αυτί μου μια λεκτική ένταση και είδα έναν μετανάστη να άγεται σε μορφή κωλοφεράντζας από αγανακτισμένο Ελληνάρα χαιτέο, οδηγό φορτηγού εφοδιασμού (κάβας, όπως έμαθα αργότερα).

Να σημειώσω εδώ, με τον κίνδυνο να χαρακτηριστώ κι εγώ θύμα των κλισέ, ότι ο άτυχος βορειοαφρικανός σύντροφος ήταν καθαρός, ενδεδυμένος ιμάτια Έλληνος μεσοαστού προ κρίσεως και με ένα βλέμμα απορίας για την κατάσταση που βίωνε.

Σε χρόνο dt, εμφανίζεται μεσήλιξ φασίστας ακτιβιστής, ο οποίος τον πιάνει από το λαρύγγι, τον κολλάει στον τοίχο και ετοιμάζεται να του χώσει μπουκέτο.

Το γεγονός που σου περιγράφω έχει λάβει χώρα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα και καταλαβαίνω ότι είμαι ο μόνος που μπορεί να κάνει κάτι, οπότε ασυναίσθητα επεμβαίνω και καταφέρνω να γλιτώσω τον άνθρωπο.

Μέχρι εδώ είμαι ο σούπερ ήρωας, ο μόνος που θα μπορούσε να σώσει τον μάλλον Βορειοαφρικανό (νόμιμο, όπως έμαθα αργότερα, μετανάστη.)

Και τότε έρχεται η πραγματικότητα να καταρρίψει την ηρωική όπως πίστευα μέχρι τότε πράξη μου.

Ξαφνικά καταλαβαίνω ότι είμαι περικυκλωμένος από μια ομάδα πέντε με έξι ομοιόμορφα ντυμένων,με γαλάζια πουκάμισα και σκούρα παντελόνια, φουσκωτών.

Ο επικεφαλής (έτσι τουλάχιστον ενεργούσε) μου έκανε ένα πέσιμο λέγοντας μου ότι είναι αστυνομικοί,να μαζευτώ κτλ.

Στο άκουσμα του αυτοπροσδιορισμού του, δεν κρατήθηκα και του είπα ότι αφού είναι αστυνομικός και είναι παρών σε αυτό το δρώμενο, είναι δικιά του δουλειά να σταματήσει το λιντσάρισμα.

Συμπλήρωσα δε ότι αισθάνομαι ντροπή να ζω σε μια χώρα που συμβαίνουν αυτά τα γεγονότα 100 μέτρα από τη Βουλή. Η απάντηση του ήταν ότι μπορώ να καλέσω ένα περιπολικό και να πάμε στο τμήμα για κατάθεση! Ξαφνικά βρέθηκα να είμαι ο κατηγορούμενος για το συμβάν από μια δράκα «φρουρών»" του νόμου και της τάξης.

Το δρώμενο έλαβε χώρα για λίγα ακόμα λεπτά με έμενα, τον συγκεκριμένο κύριο (ο οποίος είναι φτυστός με τον Παναγιώταρο) και τον οδηγό του βαν να λογομαχούμε, ενώ ο μετανάστης τους φώναζε από απόσταση ασφαλείας ότι κάποια μέρα θα το βρούνε μπροστά τους.

Τότε, κοιτάζοντας γύρω μου κατάλαβα ότι ο φασίστας που έσκασε από το πουθενά είχε εξαφανιστεί,όπως κάθε καλή κότα.

Το λήξαμε εκεί αλλά το μανιαούρι μου δεν με άφηνε να ηρεμήσω. Από γείτονες έμαθα ότι η ομάδα των φουσκωτών είναι αστυνομικοί με πολιτικά, οι οποίοι φρουρούν πολιτικά γραφεία που βρίσκονται εντός στοάς.

Τώρα που σου γράφω είναι νύχτα, γύρισα σπίτι αλλά δεν μπορώ να ηρεμήσω. Όπως είπα και πριν νιώθω ντροπή να ζω σε μια χώρα που συμβαίνουν τέτοια γεγονότα.στο κέντρο της πρωτεύουσάς της.

Ο λόγος που σου στέλνω αυτό το e-mail είναι γιατί μετά την εξαφάνιση του φασίστα από το set, σιγουρεύτηκα για αυτό που καιρό τώρα σκέφτομαι¨Οι φασίστες είναι οι μεγαλύτερες κότες,το μόνο που τους θρέφει είναι ο φόβος μας και η προστασία που τους παρέχουν οι θεσμοί που έπρεπε να τους κυνηγάνε.

Όλοι μαζί μπορούμε να τους αναγκάσουμε να κρυφτούν πάλι στις τρύπες τους. Ακόμα καλύτερα, να τους αναγκάσουμε να εγκαταλείψουν την χώρα. Έτσι,για να ξεβρομίσει ο τόπος.

Monkeyprince

Υ.Γ. Εννοείται ότι μπορείς να το διαδώσεις.

(Αγαπητέ φίλε, ναι είναι χέστηδες και πάντα ήταν χέστηδες. Αλλά σας έχω άσχημα νέα. Οι φασίστες είναι πάρα πολλοί και -βέβαια- δεν είναι μόνο οι χρυσαυγίτες. Τώρα βλέπουμε τα χιλιάδες πρόσωπά τους που ήταν κρυμμένα πίσω από τις πιστωτικές κάρτες, τα δάνεια και την «Ελλάδα της ευημερίας».

Είδα στην Πλάκα πέντε νεαρά κτήνη να επιτίθενται σε μαύρο, αφού πρώτα πήγαν να τον πατήσουν με το αυτοκίνητο – για πλάκα, δεν τους έκανε τίποτα. Ατυχώς για αυτούς, ο μαύρος αποδείχτηκε πλούσιος Γάλλος τουρίστας και όχι εξαθλιωμένος Αφρικανός μετανάστης.

Είδα στο Μοναστηράκι Έλληνες αστυνομικούς να ζητούν με άγριο ύφος έγγραφα από Αμερικανούς ναύτες πολεμικού πλοίου που είχε αράξει στον Πειραιά. Ναι, οι ναύτες ήταν μαύροι. Και οι «μάγκες» αστυνομικοί ήταν πολύ δουλοπρεπείς, όταν συνειδητοποίησαν πως οι μαύροι ήταν Αμερικανοί.

Θα σας πω τι θα γίνει στη συνέχεια. Κάποιοι φασίστες θα επιτεθούν σε τουρίστες που δεν έχουν τα «σωστά» χαρακτηριστικά -δηλαδή δεν είναι λευκοί-, ή σε τουρίστες που θα θεωρήσουν «εχθρούς της Ελλάδας», αυτό θα πάρει τεράστια δημοσιότητα, και η Ελλάδα θα χάσει εκατομμύρια τουρίστες γιατί κανείς δεν θέλει να κάνει διακοπές σε μια χώρα ρατσιστών και φασιστών που έχουν μάλιστα την βεβαιότητα πως είναι απόγονοι του Σωκράτη και του Αριστοτέλη.

Τα παπαγαλάκια του Mega και του ΣΚΑΪ θα ανακαλύψουν ξαφνικά πως καταστροφή για τον τουρισμό είναι οι φασίστες που φιλοξενούν στις εκπομπές τους και όχι το ΠΑΜΕ που έφραζε τα λιμάνια -όπως ούρλιαζαν αυτοί-, ενώ είναι ολοφάνερο πως το ΠΑΜΕ -εκτός από τα λιμάνια- θα έπρεπε να φράξει και το μουνί της μάνας τους, για να μην βγουν ποτέ έξω.

Αλλά να σας πω κάτι; Χαίρομαι. Είμαι ενθουσιασμένος που η Ελλάδα βλέπει επιτέλους το άθλιο και χυδαίο πρόσωπό της στον καθρέφτη. Γιατί, αν κάποιοι ανακάλυψαν το πρόβλημα πριν από δυο χρόνια με την χρεοκοπία της χώρας, κάποιοι άλλοι το έβλεπαν εδώ και πολλά χρόνια και υπέφεραν από όλους αυτούς τους φασίστες που -εκτός από Έλληνες- περνιούνται και για άνθρωποι.

Και τώρα που η Ελλάδα βλέπει το πραγματικό πρόσωπό της στον καθρέφτη, θα πρέπει να αποφασίσει αν της αρέσει.)



pitsirikos

Γιατί ο όρος “λαθρομετανάστης” είναι άκυρος

Γιατί ο όρος λαθρομετανάστης είναι άκυρος
Η λέξη “λαθρομετανάστης” από το καθαρά φασιστικό λεξιλόγιο ακραίων εθνικιστών και δηλωμένων ναζιστών, έχει περάσει σε καθημερινούς ανθρώπους που θεωρούν ότι με αυτό τον τρόπο περιγράφουν κάποιον που έχει διαπράξει κάποια παρανομία. Το πρώτο συνθετικό της λέξης “λάθρο-” είναι φορτισμένο με αρνητική σημασία και δημιουργεί συνειρμούς τύπου “λαθρεπιβάτης”, “λαθρέμπορος” κτλ, βάζοντας στην ίδια μοίρα ανθρώπους που αναζητούν καλύτερη ζωή (λες και είχαν όρεξη να ξενιτευτούν) με άτομα που παραβιάζουν νόμους ή κανονισμούς.

Ακόμη και η ίδια η ελληνική νομοθεσία αποφεύγει να χρησιμοποιήσει τον όρο “λαθρομετανάστης”. Ούτε για πρόσωπα, ούτε για την ίδια την μετανάστευση ως μετακίνηση πληθυσμού. Η υιοθέτηση της συγκεκριμένης λέξης έχει καλλιεργηθεί εντέχνως από ρατσιστικούς και ξενοφοβικούς κύκλους, με τις ευλογίες των media, που όλο και πιο συχνά την χρησιμοποιούν στο καθημερινό λεξιλόγιο. Η ένταξη αυτής της απεχθούς λέξης, ουσιαστικά έχει ως στόχο να ποινοκοποιήσει τους μετανάστες, αλλά και να δικαιολογήσει το οπλισμένο χέρι κάθε αμόρφωτου πιθήκου.

Προφανώς η μετανάστευση είναι σημαντικότατο πρόβλημα όλων των δυτικών κοινωνιών, με τα κύρια αίτιά της να εντοπίζονται στον επεκτατισμό των μεγάλων δυνάμεων, αλλά και στα απολυταρχικά καθεστώτα σε κράτη της Αφρικής και της Ασίας. Το να αποκαλείς κάποιον “λαθρομετανάστη”, ουσιαστικά τον θεωρείς παράνομο, προσβάλλοντας την ίδια την ανθρώπινη αξιοπρέπειά του. Πουθενά στον δημόσιο λόγο δεν προβλέπεται να θεωρείς κάποιον ένοχο μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. Το να επιτίθεσαι ουσιαστικά στην προσωπικότητα ενός ατόμου, είναι απάνθρωπο και χυδαίο. Πέρα τούτου είναι και πολιτικά ανήθικο.

Εκτός από το υπαρκτό πρόβλημα που δημιουργείται με την γκετοποίηση δεκάδων εκατοντάδων ανθρώπων, θα πρέπει να σταθούμε στον ρόλο των ΜΜΕ, που διαχρονικά αναδεικνύουν την μετανάστευση ως αιτία της υποβάθμισης των περιοχών και της εγκληματικότητας. Σε συνδυασμό με την αγανάκτηση και την απελπισία κατοίκων περιοχών που έχουν αφεθεί επίτηδες στην μοίρα τους, κάνουν ευρέως αποδεκτή την χρήση του “λαθρομετανάστης”. Επίσης ο μισαλλόδοξος λόγος της ακροδεξιάς νομιμοποιήθηκε από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, τοποθετώντας το ζήτημα ως το μόνο άξιο λόγου, πετώντας κάτω από το χαλί, τις πολιτικές που απαξιώνουν την ίδια την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ψιλά γράμματα για ορισμένους.

Όταν “επιφανείς” υπουργοί στιγμάτιζαν τους μετανάστες ως “υγειονομική βόμβα” (κάτι που έκαναν και για άλλες κοινωνικές ομάδες), άνοιγαν την πόρτα των…σαλονιών στην ακροδεξιά. Έτσι, μετά το πέρασμα της λέξης “λαθρομετανάστης” στο λεξιλόγιο του νοικοκυραίου, ευκολότερα έγιναν αποδεκτά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι “σκούπες” στο κέντρο της Αθήνας και η εκ των προτέρων ενοχοποίηση όσων δεν είναι Έλληνες.

Η κράτηση σε στρατόπεδα όμως, προϋποθέτει αδίκημα, ενώ όσοι συλλαμβάνονται στα σύνορα, δεν μπορούν να κρατούνται για πάνω από 60 ημέρες. Οι διεθνείς συμβάσεις προβλέπουν ότι μέσα σ’ αυτό το διάστημα, το κράτος πρέπει να έχει απαντήσει στο αίτημά τους. Στην Ελλάδα δεν έχει συμβεί το εξής αυτονόητο: Να κατηγοριοποιηθούν οι μετανάστες: Δηλαδή πόσοι ζητούν άσυλο, πόσοι είναι οικονομικοί μετανάστες κοκ. Αν κάποιος δεν δικαιούται παραμονή στην χώρα, πρέπει -κατά την συστημική ρητορεία- να απελαθεί.

Όμως, ακόμα και η απέλαση δεν είναι μια απλή διαδικασία, γι’ αυτό παραπλανούν τον κόσμο όλοι όσοι νομίζουν πως παίζοντας το ξενοφοβικό χαρτί των απελάσεων, θα κερδίσουν ψηφοφόρους. Η απέλαση προϋποθέτει αναγνώριση του προσώπου και ταυτοποίηση των στοιχείων του με την χώρα απ’ όπου προέρχεται. Αν η ίδια η χώρα του δεν τον αναγνωρίζει πως θα τον διώξεις, με ποιον τρόπο; Ακόμη και οι τυχόν επαναπροωθήσεις, στις χώρες απ’ τις οποίες μεταβαίνουν εδώ δεν μπορεί να αποτελέσει σοβαρή λύση.

Η μετανάστευση για να λυθεί οριστικά και για να μην περνάει στα μυαλά των πολλών ως πρόβλημα, χρειάζονται αλλαγές παγκοσμίου επιπέδου και κυρίως στην παύση όλων των πολεμικών επιχειρήσεων και στον εκδημοκρατισμό των κοινωνιών, αλλά όχι με τον αμερικάνικο τρόπο.

Μέχρι να συμβεί αυτό, καλό είναι ν’ αποφεύγονται όροι σαν τον “λαθρομετανάστη”, καθώς δικαιώνουν οποιαδήποτε άρρωστη νοοτροπία και αγιοποιούν κάθε αυτοδικία που κρύβεται πίσω από τον ρατσισμό, όπως ο ελέφαντας πίσω από παπαρούνα. Οι άνθρωποι δεν είναι προβλήματα, αλλά έχουν προβλήματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε μετανάστης βεβαίως, είναι και αδελφός μας, όπως δεν μπορεί να είναι και κάθε Έλληνας.



STRANGE JOURNAL

Το διπλό και τυφλό έγκλημα των πολιτικών!

Το διπλό και τυφλό έγκλημα των πολιτικών!
Δεν μπορεί να απολυθεί κανείς από το Δημόσιο αν προηγουμένως δεν πληρώσουν δια της προσωπικής τους περιουσίας, όσοι διόριζαν παράνομα και καθ υπέρβαση των αναγκών!


Η τιμωρία, προϋποθέτει απαραίτητα την ... στοιχειοθέτηση της κατηγορίας! Την ... εξιχνίαση του εγκλήματος και συνεπώς την ανεύρεση του εγκληματία που το διέπραξε! Δεν είμαι νομικός ούτε και διεκδικώ δάφνες στη νομική επιστήμη! Αλλά διεθνώς, σε ολάκερη την ιστορία του ανθρωπίνου γένους, η τιμωρία έρχεται μετά τον ... εντοπισμό του εγκληματία!

Θα αναρωτιέστε, και δίκαια λοιπόν, γιατί ένας οικονομολόγος ασχολείται με ένα «νομικίστικο θέμα που μάλιστα είναι ξεκαθαρισμένο εδώ και αιώνες;

Πολύ απλά, διότι εδώ στην Ελλάδα, ισχύουν μεν όλα αυτά, αλλά μετά την Μεταπολίτευση ΔΕΝ αφορούν στους πολιτικούς που άσκησαν εξουσία! Τα κόμματα εξουσίας, είναι στο απυρόβλητο και για κάθε έγκλημα που διαπράττουν, τιμωρείται πάντοτε ο πολίτης πολύ απλά, διότι με την ψήφο του, έδωσε εντολή στους πολιτικούς να … εγκληματήσουν!

Υπουργοί, υφυπουργοί γενικοί γραμματείς και φαρισαίοι, έχουν θέσει εαυτόν και αλλήλους, ακόμη κι εκτός του δικονομικού συστήματος της χώρας και όχι μόνο αυτό αλλά κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα ευρύ φάσμα ατιμωρησίας, που δεν συναντάται πουθενά αλλού, ει μη μόνον στα σύγχρονα δικτατορικά καθεστώτα και στους Βασιλιάδες του Μεσαίωνα!

Κι αυτό το γνωρίζει καλά η Τρόικα με πρώτο-πρώτο τον αξιοθρήνητο υπαλληλάκο της, Πολ Τόμσεν, που σε συνεργασία με τις τελευταίες Ελληνικές Κυβερνήσεις, ζητά εκτός όλων των άλλων ανάλγητων μέτρων και την απόλυση 150.000 Ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων!

Ζητά δηλαδή, την παραδειγματική τιμωρία 150.000 οικογενειών, ως αντίμετρο για ένα έγκλημα που , άλλοι σχεδίασαν, άλλοι πραγματοποίησαν και ως συνήθως οι πραγματικοί ένοχοι, θα μείνουν ατιμώρητοι!

Ως οικονομολόγος, είμαι υποχρεωμένος, να παραδεχτώ ότι ένα μέρος των δημοσίων υπαλλήλων, δεν εργάζεται! Δεν καλύπτει απολύτως καμία ανάγκη, και παρόλα αυτά, πληρώνεται από το υστέρημα του φορολογούμενου πολίτη, άδικα και χωρίς λόγο! Ποιος φταίει άραγε γι αυτό; Οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι, ή αυτοί που γνώριζαν καλά ότι δεν χρειάζονταν τέτοιες προσλήψεις και παρά ταύτα, υπέγραψαν τους διορισμούς των;;

Επιπρόσθετα, η αργομισθία, μπλοκάρει κάποιες πάγιες «θέσεις», με αποτέλεσμα, ορισμένοι τομείς να είναι υποστελεχωμένοι, και να υπολειτουργούν απλά και μόνο γιατί πρέπει να πληρώνονται οι αργόμισθοι!

Πρόκειται για ένα «καρκίνωμα» της οικονομίας, που δημιούργησε το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, όταν οι διορισμοί στο δημόσιο γίνονταν με τηλεγραφήματα κατ ευθείαν από τη Χ.Τρικούπη, με μοναδικό κριτήριο, πόσες αφίσες του ΠΑΣΟΚ είχε κολλήσει ο καθένας! Όχι ότι η ΝΔ υστέρησε στον τομέα των διορισμών, αλλά το ΠΑΣΟΚ είναι ο αδιαμφισβήτητος πρωταθλητής!

Σήμερα, έρχεται η Τρόικα και πιέζει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, να απολύσουν από το Δημόσιο 150.000 υπαλλήλους, χωρίς όμως να εξετάζεται η ποιότητα των οργανικών θέσεων που καλύπτουν αυτοί. Χωρίς καν να εξετάζεται αν σε αυτό το νούμερο περιλαμβάνεται το σύνολο των αργόμισθων καθώς και των δημοσίων υπαλλήλων χωρίς αντικείμενο εργασίας!

Απλά θέλουν ένα νούμερο, έτσι ώστε, να μειωθούν οι μισθοί του δημοσίου τομέα! Δεν δίνουν δεκάρα για το τεράστιο ζήτημα της παραγωγικότητας του Δημοσίου!

Στην ουσία πρόκειται για ένα πρόσχημα της Τρόικα, γιατί το «κέρδος» από την απόλυση των υπαλλήλων αυτών δεν θα σώσουν την Ελληνική Οικονομία! Ο τόμσεν, πιέζει την κυβέρνηση να διώξει τουλάχιστον 150.000 δημόσιους υπαλλήλους, έτσι ώστε, όταν αρχίσει το ξεπούλημά τους, οι αγοραστές, να βλέπουν στα χαρτιά χαμηλό μισθολογικό κόστος!

Να φαίνονται οι δημόσιες επιχειρήσεις ελκυστικές στους αγοραστές δηλαδή!

Από την άλλη, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, λένε επικοινωνιακά, «τι να κάνουμε, το προβλέπει το μνημόνιο»!!!

Κι έτσι, αναζητούν τόσο η «τρόικα εξωτερικού» όσο και η «τρόικα εσωτερικού» (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και Κουβέλης) την δημιουργία συνθηκών «μαξιλαριού» στην κοινή γνώμη, ώστε να θέσουν στην ανεργία άλλους 150.000 Ελληνες, ανεβάζοντας το ποσοστό της ανεργίας πάνω από το 30% !

Θέλουν να κάμψουν τις αντιστάσεις του λαού σε ότι αφορά στην άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, λέγοντας με τα παπαγαλάκια τους, «γιατί όταν απολύεται ένας ιδιωτικός υπάλληλος δεν ανοίγει μύτη και γίνεται χαμός όταν απολύεται κάποιος από το Δημόσιο»; Και το λένε φυσικά ως επιχείρημα, αυτοί που τελικά έκαναν όλους τους διορισμούς !!!

Επαναλαμβάνω, αυτό που γράφω διαρκώς από το 1991 και μετά! Η μονιμότητα στο δημόσιο πρέπει να καταργηθεί! Αυτό όμως είναι εντελώς διαφορετικό από το να απολύεις μαζικά 150.000 εργαζόμενους οικογενειάρχες, απλά και μόνο γιατί θες να μοσχοπουλήσεις τα φιλέτα του δημοσίου τομέα στους αδημονούντες αγοραστές!

Κι ας υποθέσουμε (που δεν είναι έτσι) ότι οι 150.000 αυτοί, πρέπει όντως να απολυθούν!

Τόσα χρόνια που επιβάρυναν την οικονομία με απίστευτα ποσά, η απώλεια των πόρων αυτών θα μείνει στα … αζήτητα; ΔΕΝ θα τιμωρηθούν όλοι αυτοί που διόριζαν σωρηδόν με αντάλλαγμα την ψήφο των διοριθέντων;

Δεν θα τιμωρηθεί ο πραγματικός «εγκληματίας» που χωρίς λόγω και αιτία τους προσέλαβε ;

O πραγματικός ένοχος φίλες και φίλοι αυτής της εκφυλιστικής οικονομικής κατάστασης, δεν μπορεί να είναι ο διορισμένος δημόσιος υπάλληλος!

Ο πραγματικός εγκληματίας είναι αυτός που τους διόρισε!

Αυτός που γνώριζε ότι δεν υπάρχει λόγος να διορίζει και παρά ταύτα, εγκληματούσε καθημερινά διορίζοντας χιλιάδες κόσμου, βάζοντας τις βάσεις για το μεγαλύτερο έγκλημα που ήταν θέμα χρόνου να «σκάσει» ως μια βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια της οικονομίας !

Το έγκλημα του Ασφαλιστικού!

Αυτοί που διόριζαν, γνώριζαν καλά ότι η επόμενη γενιά, δεν θα μπορούσε να καλύψει την «τρύπα» του ασφαλιστικού που δημιούργησαν όλοι αυτοί οι διορισμοί !

Ο πραγματικός εγκληματίας είναι αυτός, που χωρίς λόγο και αιτία, προκειμένου να κερδίσει μερικούς ψήφους, υφάρπαξε από το ταμείο του κράτους χρήματα του Ελληνα φορολογούμενου, για να διορίζει ανθρώπους που δεν έπρεπε να διοριστούν!

Ο εγκληματίας αυτός, είναι είτε υπουργός, είτε υφυπουργός είτε Πρόεδρος ΔΕΚΟ, είτε κάποιο κομματικό στέλεχος που έδινε εντολές από το γραφείο του στους υπουργούς της Κυβέρνησης!

Το να τιμωρήσουμε έναν οικογενειάρχη, η μια Ελληνίδα μάνα , απολύοντάς τους από το Δημόσιο, δεν μπορεί να συμβεί, αν προηγουμένως, δεν αποδειχτεί ότι δεν καλύπτουν πραγματικές ανάγκες!

Κι αν δεν καλύπτουν πραγματικές ανάγκες, σημαίνει ότι κάποιος που είχε την εξουσία της υπογραφής παρανόμησε και μάλιστα διπλά! Πρώτον γιατί διόριζε κάποιον που δεν χρειαζόταν και δεύτερον γιατί «φρόντιζε» ώστε κανείς στο μέλλον να μην μπορεί να πάρει σύνταξη!

Πρόκειται για ένα έγκλημα ΤΥΦΛΟ και ΔΙΠΛΟ κατά του κοινωνικού ιστού της χώρας, το οποίο δεν μπορεί σήμερα να το πληρώσουν οι πολίτες!

Δεν μπορεί να ξεφύγουν για άλλη μια φορά οι πραγματικοί εγκληματίες και να μείνουν στο απυρόβλητο! Πριν κάνει οτιδήποτε η νέα κυβέρνηση Σαμαρά, θα πρέπει προηγουμένως, να στραφεί στην παραδειγματική τιμωρία των …. πραγματικών ενόχων, τόσο ποινικά αλλά κυρίως αστικά, με δέσμευση της προσωπικής τους περιουσίας!

Γιατί, εκτός της ποινικής του ευθύνης, υπάρχει και η αστική ευθύνη του κάθε κομματάνθρωπου ή υπουργού που υπέγραψε απόφαση διορισμού έστω κι ενός ανθρώπου που δεν χρειαζόταν!

Προσωπικά θεωρώ ότι, καμία απόλυση από το δημόσιο δεν μπορεί να συμβεί, αν προηγουμένως, δεν επιβληθεί ποινική και αστική, ποινή σε αυτόν που προσέλαβε όσους δημοσίους υπαλλήλους δεν χρειαζόταν το Δημόσιο!

Τότε και μόνο τότε, θα μπορέσουμε να μιλήσουμε στη χώρα αυτή, για απόλυση έστω κι ενός δημοσίου υπαλλήλου!

Με απλά λόγια, όταν θα «πληρώσουν» αυτοί που προσέλαβαν στρατιές αχρείαστων δημοσίων υπαλλήλων, τότε και μόνο τότε η κυβέρνηση θα δικαιούται να προχωρήσει σε απολύσεις! Αλλιώς, με τυφλές απολύσεις υπό το βάρος των εκβιασμών της Τρόικα, η Κυβέρνηση Σαμαρά, θα δει τον βίο της να διακόπτεται απότομα από την κοινωνική κατακραυγή!

Οσο για την άρση της μονιμότητας, αυτή μπορεί να αποφασιστεί σήμερα κιόλας για όσους υπαλλήλους προσλαμβάνονται στο δημόσιο εφεξής! Γιατί δεν το κάνει κανείς αυτό; Αυτό το τόσο απλό πράγμα, με το οποίο συμφωνούν όλοι οι Ελληνες!



Γιώργος Αδαλής για τους aegeantimes.gr

Οι κυβερνήσεις μειοψηφίας πάντα μετρούν τον χρόνο αντίστροφα

Οι κυβερνήσεις μειοψηφίας πάντα μετρούν τον χρόνο αντίστροφα
Αρθρο 1 παρ.3 Σ. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από την μειοψηφία του λαού και ασκούνται όπως ορίζει η κυβέρνηση (η νέα "ερμηνεία" του Συντάγματος, κατά την κυβέρνηση Σαμαρά)

Το άρθρο 1 παρ. 3 του ισχύοντος Συντάγματος λέει: «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα». Οι δε δύο βασικές αρχές της πραγματικής δημοκρατίας είναι: Η ισότητα της ψήφου και η αρχή της πλειοψηφίας. Επομένως, με βάση την πιο πάνω συνταγματική διάταξη, εφόσον υποτίθεται έχουμε δημοκρατία και ισχύουν οι δύο αυτές αρχές, θα έπρεπε να εκλέγεται κυβέρνηση της χώρας, εκείνη που συγκεντρώνει το 50%+1 των ίσων (μεταξύ των) ψήφων.

Τι συμβαίνει όμως στην πραγματικότητα;

Ποτέ στα μεταπολιτευτικά χρόνια (πλην της πρώτης περιπτώσεως, του Κ. Καραμανλή το 1974), δεν υπήρξε κυβέρνηση… που να έχει συγκεντρώσει πάνω από το 50% των ψήφων. Άρα η εξουσία στην Ελλάδα, σε καμία περίπτωση δεν πηγάζει από το λαό, με βάση την πλειοψηφική δημοκρατική αρχή όπως ορίζει το Σύνταγμα, αλλά από μειοψηφίες.

Σε ότι αφορά δε την ισότητα της ψήφου, αφήστε το. Αυτή έχει καταλυθεί με τους φασιστικούς εκλογικούς νόμους των διαφόρων bonus στο πρώτο κόμμα και των αποκλεισμών με τα όρια εισόδου στη Βουλή.

Πέρα από αυτό. Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά το Σύνταγμα θα διαπιστώσει κάτι εκπληκτικό. Σχεδόν σε κάθε σειρά του αναγράφει τη φράση “ως νόμος ορίζει”. Δηλαδή το ίδιο το Σύνταγμα εκχωρεί πλήρη εξουσιοδότηση στην εκάστοτε μειοψηφική κυβέρνηση, ώστε αυτή, μέσω των νόμων που κατασκευάζει, να ερμηνεύει και να εφαρμόζει κατά το δοκούν το ίδιο το Σύνταγμα.

Επομένως, η πιο πάνω συνταγματική διάταξη, θα έπρεπε κανονικά να διαβάζεται ως εξής: «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από την μειοψηφία του λαού και ασκούνται όπως ορίζει η κυβέρνηση».

Αυτό είναι στην πραγματικότητα η «δημοκρατία» μας. Και όμως, αυτό εμείς εξακολουθούμε να το ανεχόμαστε παρότι μας έφερε στο σημερινό χάλι.

Πηγή

Γιατί τα ψάρια δεν κολυμπούν προς τα πίσω;

Γιατί τα ψάρια δεν κολυμπούν προς τα πίσω;
Οι γρήγοροι «κολυμβητές», όπως ο τόνος, μετακινούνται συστέλλοντας εναλλάξ τους μυς στα δύο πλευρά τους. Έτσι, παράγουν ένα «ωστικό» κύμα κατά μήκος του σώματός τους, που σπρώχνει το νερό τόσο από τα πλάγια όσο και από το πίσω μέρος του. Οι δύο αντίθετες δυνάμεις που ασκούν τα πλευρά αλληλοακυρώνονται, οπότε μένει η ώθηση που τους δίνει το πίσω μέρος τους, η οποία τα σπρώχνει μπροστά.

Ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε ένα ψάρι να κάνει... όπισθεν θα ήταν ένα «ωστικό» κύμα με αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή από την ουρά προς τη μύτη. Από τη στιγμή όμως που το μπροστινό μέρος ενός ψαριού είναι μυτερό και έχει αεροδυναμικό σχήμα, αυτή η δύναμη δεν είναι τόσο έντονη. Εξάλλου, το μπροστινό μέρος του σώματος ενός ψαριού δεν είναι τόσο ευέλικτο όσο το πίσω, οπότε και το «ωστικό» κύμα που θα μπορούσε να δημιουργήσει θα ήταν πολύ μικρότερο.

Βέβαια, τα ψάρια μετακινούνται και με έναν άλλο τρόπο: χρησιμοποιώντας τα πτερύγιά τους σαν κουπιά. Έτσι δεν κολυμπούν τόσο γρήγορα, αλλά μπορούν να κάνουν ευκολότερα μανούβρες. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το γεγονός ότι είδη που ζουν σε οικοσυστήματα με πολλά εμπόδια, όπως κοραλλιογενείς υφάλους, χρησιμοποιούν σχεδόν αποκλειστικά τα πτερύγιά τους για να μετακινούνται, ενώ μερικά από αυτά μπορούν ακόμη και να κολυμπήσουν προς τα πίσω.

Στην πραγματικότητα, τα μόνα ψάρια που δεν μπορούν καθόλου να κολυμπήσουν προς τα πίσω είναι όσα δεν έχουν νυκτική κύστη (μια «φούσκα» που βοηθά στην κολύμβηση), όπως οι καρχαρίες. Αυτά δε βουλιάζουν χάρη στην ώθηση που δίνει η διαρκής κίνηση του νερού στα θωρακικά πτερύγιά τους.



Πηγή

Μια υπέροχη ιστορία για 4 ανεμοδαρμένα Air-bus

Μια υπέροχη ιστορία για 4 ανεμοδαρμένα Air-bus
Μια από τις πρώτες κινήσεις του νέου ΥΠΟΙΚ ήταν να υπογράψει την πώληση των τεσσάρων Air-Bus στην εταιρία, με το ελληνοπρεπές, όπως θα ταίριαζε στην περίσταση, όνομα Apollo Aviation Group, αντί του ευτελούς, για τους επαΐοντες, τιμήματος των 40 και κάτι ψιλά εκατ. ευρώ.

Η τιμή μοιάζει σκανδαλώδης, παρ’ όλα αυτά βρέθηκαν οι κατάλληλες δικαιολογίες, ότι τα αεροσκάφη αν και καινούργια παρέμειναν για χρόνια σε υπόστεγα εκτεθειμένα στη βροχή και το ξεροβόρι, και αν και κανένας δεν τις μάσησε, εν τούτοις δεν βρέθηκε και κανένας άλλος να σκαλίσει γιαυτό που όλοι ήταν λίγο-πολύ σίγουροι ότι θα εύρισκαν. Δηλαδή, σκάνδαλο.

Πόσο μεγάλο όμως; Πόσο μικρό; Πόσο βαθύ; Και πόσο πολυπλόκαμο; Δύσκολο να το πεις, ειδικά όταν τα σκάνδαλα είναι πια τόσα πολλά, που στο τέλος, μη ξέροντας κανείς από πού να πρωταρχίσει, σηκώνει τα χέρια ψηλά και τα παρατάει.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Διαβάζοντας όλη την προϊστορία της αγοραπωλησίας αυτής, τού τρόπου δηλαδή και τού χρόνου που έγινε η χρηματοδότηση, των προσώπων που ενεπλάκησαν και των περίεργων συμπτώσεων και συνεργειών, περνάει πλέον σε άλλη σφαίρα. Όχι της οργής και της σιχασιάς, αισθήματα που συνοδεύουν συνήθως την εξιχνίαση ενός σκανδάλου, αλλά περιέργως πως, του θαυμασμού! Ναι θαυμασμού, για κάποιον άσχετο και ψοφοδεή, όπως ελόγου μου, μπροστά στην εφευρετικότητα, την άνεση, τη τόλμη και το μέγεθος της ξετσιπωσιάς με την οποία κάποιοι μπορούν και στήνουν την επιχείρηση σκάνδαλο, και μάλιστα για κάποια 40 μόνο ψωροεκατομμύρια.

Εν ολίγοις, όπως αναφέρει με λεπτομέρειες ο αρθρογράφος, η Appolo Aviation Group δεν αποτελεί παρά όψιμη επένδυση μιας εταιρίας με το όνομα Sciens, η οποία έχει μια θυγατρική με το όνομα Cyprus Properties and Holdings, που παραθερίζει μονίμως στα Κeyman, η οποία θυγατρική, κοίτα να δεις, παραμονή Χριστουγέννων, ένα χρόνο πριν την αγοροπωλησία, επισκέπτεται την Proton Bank του γνωστού μας κ. Λαυρεντιάδη και ζητάει ένα δανειάκι των 35 εκ. ευρώ και η οποία είναι τόσο καπάτσα, που το παίρνει αυτοστιγμής. Δηλαδή στις 24 το ζήτησε, στις 29 το πήρε! Σημειωτέον, η εν λόγω εταιρία είναι ταπί, υπερδανεισμένη, και απ’ ότι φάνηκε, ψύχραιμη. Δικηγόρος της Sciens, είναι μια κυρία η οποία τυγχάνει να είναι σύζυγος του διευθύνοντος συμβούλου της Proton, οπότε τα υπόλοιπα τα καταλαβαίνετε, και δεν χρειάζεται να μακρηγορήσω.

Αν θυμηθούμε ότι η Proton φαλίρισε και ότι διασώθηκε με τη βοήθεια, αν δεν απατώμαι του ΤΕΚΕ και των 100 εκ. του φιλεύσπλαχνου Βενιζέλου, ποιο είναι το συμπέρασμα; Ότι στο τέλος τέλος, τα αεροπλάνα πάλι δικά μας είναι! Αν κινηθούν, βεβαίως οι σωστές διαδικασίες και οι δικαστικοί μηχανισμοί.

Γιατί αναφέρομαι στην εν λόγω ιστορία;

Πρώτα, όπως σας είπα, λόγω θαυμασμού, για τον τρόπο που στήνονται οι δουλειές. Το να γνωρίζεις τις λεπτομέρειες, πέρα από διασκεδαστικό, όπως ας πούμε όταν διαβάζεις ένα μυθιστόρημα με εξαιρετική πλοκή, είναι και χρήσιμο, γιατί μια τέτοια τεχνογνωσία μπορεί να αποβεί χρήσιμη σε κάποιο απώτερο μέλλον στον οποιονδήποτε.

Αρχίζω να αντιλαμβάνομαι ότι το concept «offshore» αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο, ένα πασπαρτού για ένα σωρό επικερδείς εργασίες. Κάνε μερικές off-shore, και άστες να βρίσκονται, λέει το ένστικτο. Το να ανοίξει κανείς μια off-shore, απ’ ό,τι έχω πληροφορηθεί δεν είναι και τόσο δύσκολο, αρκεί να πληρώσεις ένα παράβολο 2-3 χιλιάδων ευρώ. Μπορεί τώρα τέτοια ποσά να φαντάζουν υπέρογκα, αλλά σκεφτείτε πόσο μπορεί να αυγατίσουν. Και πόσο σύντομα.

Ο δεύτερος λόγος, που αναφέρομαι στα Air-bus είναι ότι επίκεινται πολύ σημαντικότερες αποκρατικοποιήσεις. Αν μη τι άλλο, περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον να διαβάσω και να μάθω τους τρόπους με τους οποίους θα στηθούν τα νέα σκάνδαλα. Είμαι σίγουρη ότι η ευρηματικότητά τους θα με συναρπάσει. Και επιπλέον, θα συμβάλουν και στον εμπλουτισμό των γνώσεών μου επί του αντικειμένου. Πού ξέρεις καμιά φορά. Μάθε τέχνη κι άστηνε, κι αν πεινάσεις πιάστηνε… Έτσι δε λένε;



e-cynical

Η ευρωκρίση θα κρατήσει 20 χρόνια


Πάντα αναρωτιόμουν ποιος τοποθετείται σε ριψοκίνδυνους τίτλους μετά από τέτοιες «ιστορικές» ανακοινώσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ορισμένες φορές το ράλι διαρκεί κάποιες ώρες. Άλλες πάλι μερικές ημέρες. Το τελευταίο δεν κράτησε ούτε βδομάδα. Τα spread των ιταλικών και των ισπανικών ομολόγων βρίσκονται πλέον σε υψηλότερα επίπεδα από ότι προ της συνόδου.

Οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν ότι η ΕΕ πραγματοποίησε ένα σημαντικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση συμφωνώντας ένα δρόμο προς την τραπεζική ενοποίηση, αλλά ότι δεν έκαναν αρκετά ως προς την αντιμετώπιση της κρίσης. Διαφωνώ με αυτή την εκτίμηση. Νομίζω ότι οι ηγέτες έκαναν ένα πολύ μεγάλο βήμα… προς τη λάθος κατεύθυνση.

Το αποτέλεσμα της συνόδου ήταν να εξαρτηθεί η συγκεκριμένη απόφαση για την επίλυση της κρίσης από μία μελλοντική απόφαση, η οποία θα είναι ακόμη δυσκολότερο να επιτευχθεί και κατά συνέπεια πιθανότερο να αποτύχει. Συμφώνησαν ότι δεν θα υπάρξει κοινή ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών μέχρις ότου αποφασιστεί η πλήρης τραπεζική ενοποίηση. Και η Bundesbank μας υπενθύμισε ότι η τραπεζική ενοποίηση είναι ανέφικτη χωρίς πολιτική ενοποίηση. Το εύλογο συμπέρασμα είναι λοιπόν πως η κρίση δεν θα λυθεί μέσα στα επόμενα 20 χρόνια.

Αυτό που γνωρίζουμε τώρα είναι πως η Γερμανία δεν θα συμφωνήσει σε ένα κοινό σύστημα εγγύησης τραπεζικών καταθέσεων. Δεν μπορεί καν να συμφωνήσει στο να δοθεί τραπεζική άδεια στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας ώστε να αποκτήσει κεφάλαια. Εάν η Γερμανία δεν μπορεί να κάνει τώρα τα ελάχιστα από όσα απαιτούνται, γιατί να πιστέψει κανείς ότι θα συμφωνήσει σε πολιτική ενοποίηση; Αυτή η υπόσχεση είναι ακόμη πιο αναξιόπιστη από τον αλκοολικό που ορκίζεται ότι θα το κόψει σε πέντε χρόνια.

Η πολιτική της διάσωσης του ευρώ έφτασε πλέον σε ένα κρίσιμο όριο στη Γερμανία. Μία ισχνή πλειοψηφία εξακολουθεί να τάσσεται υπέρ του ευρώ, αλλά η πλειοψηφία τάσσεται κατά νέων πακέτων στήριξης. Μία ομάδα 160 οικονομολόγων, υπό την ηγεσία του Hans-Werner Sinn, του προέδρου του ινστιτούτου Ifo, κοινοποίησε την προηγούμενη εβδομάδα μανιφέστο ενάντια στην τραπεζική ενοποίηση. Ένα οργισμένο κείμενο που όμως, αντικατοπτρίζει την κρατούσα άποψη.

Η απάντηση της Angela Merkel ήταν αποκαλυπτική. Τους είπε πως δεν πρέπει να ανησυχούν για τίποτα, καθώς η τραπεζική ενοποίηση αφορά την κοινή εποπτεία. Δεν θα υπάρξει κοινό σύστημα εγγύησης τραπεζικών καταθέσεων. Έχει λοιπόν, πολύ διαφορετική αντίληψη για το τι συνιστά η τραπεζική ενοποίηση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Στην καλύτερη περίπτωση, θα περίμενα αυτή η νέα τραπεζική ενοποίηση να αφορά τις 25 μεγαλύτερες τράπεζες και να αφήνει το κόστος των cajas και των Landesbanken σε εθνικό έλεγχο. Σαν να υπόσχεται τώρα ο αλκοολικός ότι θα πίνει μόνο τα καλύτερα και ακριβότερα κονιάκ.

Η τραπεζική ενοποίηση που απαιτείται είναι αυτή που δεν θα δεχθεί η Γερμανία: κεντρική εποπτεία και έλεγχος, κοινό ταμείο αναδιάρθρωσης και κοινό σύστημα εγγύησης καταθέσεων. Θα χρειαστούν χρόνια για να δημιουργηθεί. Για να γίνει σωστά απαιτείται τροποποίηση στα εθνικά συντάγματα και στις ευρωπαϊκές συνθήκες, αν μη τι άλλο για να επαναπροσδιορισθεί ο ρόλος της ΕΚΤ. Είναι καθαρή τρέλα να στηρίζεις την αντιμετώπιση της κρίσης στην επιτυχία ενός εγχειρήματος που θα ήταν η μεγαλύτερη απόπειρα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης στην ιστορία.

Με τα επιτόκια των 10ετών ομολόγων άνω του 6%, ούτε η Ιταλία ούτε η Ισπανία μπορούν να διατηρήσουν την ένταξή τους στην ευρωζώνη. Αυτό έπρεπε να καταστήσουν σαφές ο Mario Monti και ο Mariano Rajoy στην Angela Merkel κατά τη διάρκεια της συνόδου. Θα έπρεπε να της πουν ότι οι κυβερνήσεις τους θα κάνουν όλες τις απαραίτητες προετοιμασίες εξόδου από την ευρωζώνη εάν δεν υπάρξει αλλαγή πολιτικής. Η λύση απαιτεί είτε ευρωομόλογο ή κάποια άλλη μορφή κοινής ευθύνης για το χρέος τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα και αγορές ομολόγων από την ΕΚΤ. Η Γερμανία δεν αποδέχεται το πρώτο και η ΕΚΤ δεν αποδέχεται το δεύτερο.

Λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι τίποτα δεν είναι βιώσιμο ή αυτορρυθμιζόμενο, δύο είναι οι πιθανές πορείες. Η πρώτη είναι να τηρηθεί στάση αναμονής μέχρι την κατάρρευση. Αυτή είναι η στρατηγική που ακολουθεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και οι … αλκοολικοί. Η εναλλακτική είναι να αρχίσεις τις προετοιμασίες – προσέχοντας εν τω μεταξύ να μην πυροδοτήσεις την κατάρρευση. Δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς έξοδο μίας χώρας από το ευρώ χωρίς να παραβιάζονται εκατοντάδες εθνικοί και ευρωπαϊκοί νόμοι. Για αυτό κανείς δεν το κάνει. Θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει ανωτέρα βία, ίσως στρατιωτική. Η κατάρρευση θα συνιστούσε το μεγαλύτερο οικονομικό σοκ της εποχής μας.

Το Νοέμβριο είχα γράψει ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει δέκα τρόπους να σώσει το ευρώ. Εάν είχαν κάνει από τότε την προετοιμασία για την τραπεζική και τη δημοσιονομική ενοποίηση, ενδεχομένως να ήταν τώρα σε θέση να συμφωνήσουν σε μία αποτελεσματική στρατηγική αντιμετώπισης της κρίσης. Δεν το έπραξαν τότε και τώρα δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν την κρίση.

Το μήνυμα που εξέλαβα εγώ από τη σύνοδο είναι πως η ευρωζώνη δεν θα λύσει την κρίση. Υπό αυτή την έννοια, ναι, ήταν όντως, μία «ιστορική» σύνοδος


W. Munchau

Η απειλή των νεοναζί - Ολόκληρο το ντοκιμαντέρ από το rwf


Στις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας η Μαρίν Λε Πεν του Εθνικού Μετώπου εξασφαλίζει την τρίτη θέση στον πρώτο γύρο με 18,01%, το υψηλότερο ποσοστό που έχει καταγράψει στην ιστορία της η ακροδεξιά παράταξη. Στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές της Ελλάδας οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν τη Χρυσή Αυγή να περνάει για πρώτη φορά την πόρτα της Βουλής. Η λαϊκή δυσαρέσκεια που γεννά η οικονομική κρίση, μέσα σε ένα σκηνικό ευρύτερης


Τετέλεσται

Τετέλεσται
Ο κ. Στουρνάρας ακολούθησε τη γνωστή συνταγή των προκατόχων του. Ακριβώς το ίδιο έπραξε και ο κ. Σαμαράς. Περιέγραψαν και οι δύο, λεπτομερέστατα, τί πωλείται, αλλά δεν αναφέρθηκαν στο τί θα αγοραστεί με τα χρήματα που θα πάρει το Κράτος ως αντάλλαγμα.

Μάθαμε, λοιπόν, με κάθε λεπτομέρεια ποιοι Οργανισμοί θα ιδιωτικοποιηθούν και με ακρίβεια GPS ποιες περιοχές της χώρας θα πουληθούν, ενώ δεν μάθαμε τίποτε για τα αναπτυξιακά μέτρα. Γι’ ακόμη μια φορά, η ανάπτυξη παρουσιάστηκε σαν ευχή. Σαν ένα «Καλή Χρονιά». Γενικόλογα και αόριστα.

Ο κ. Στουρνάρας και ο κ. Σαμαράς γνωρίζουν πολύ καλύτερα από τον καθένα ότι η ανάπτυξη δε θα έρθει, ότι οι στόχοι του Μνημονίου ούτε καν θα πλησιαστούν, ότι η κατάσταση θα αγριέψει. Η ύφεση θα μεγαλώνει μέρα με τη μέρα και οι ρυθμοί απολύσεων θα έχουν αυξητική τάση.

Ναι, η Ελλάδα είναι ασθενής. Δεν έχει όμως πυρετό. Έχει μια τεράστια πληγή απ’ όπου χάνει τεράστιες ποσότητες αίματος, οι οποίες δεν αναπληρώνονται όσες φιάλες αίματος κι αν στάξεις στις φλέβες της.

Η πληγή λέγεται φοροδιαφυγή. Το αίμα που χορηγείται είναι οι φόροι και τα χαράτσια που πληρώνουν ασταμάτητα μισθωτοί, συνταξιούχοι και μικροεπαγγελματίες. Η πληγή δεν κλείνει και οι αιμοδότες στερεύουν καθημερινά.

Δεν ενδιαφέρεται κανείς να κλείσει το θέμα της φοροδιαφυγής. Είναι γνωστό. Είναι το αντάλλαγμα που δίνεται στους επιχειρηματίες, οι οποίοι εκβιάζουν ότι αν τους πιέσουν θα μεταφέρουν τις δραστηριότητές τους στη Βουλγαρία.

Κι από την άλλη είναι τα σκάνδαλα. Όταν η Ντόρα Μπακογιάννη της Siemens είναι κυβερνητική βουλευτής και μελλοντική υπουργός, όταν ο κ. Στουρνάρας ήταν εκ των πρωταγωνιστών της οικονομίας στην εποχή της απάτης του Χρηματιστηρίου και σήμερα είναι υπουργός Οικονομίας, όταν ο κ. Βενιζέλος συμμετείχε ως υπουργός στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ τις εποχές των μεγαλύτερων σκανδάλων και σήμερα είναι συγκυβερνήτης, ποιο σκάνδαλο θα εξεταστεί;

Η κυβέρνηση, λέει, θα κάνει μεταρρυθμίσεις για να βελτιώσει το Δημόσιο. Όλοι παραδέχονται ότι η Βουλή χρειάζεται το πολύ 500 άντε 600 υπαλλήλους. Διαθέτει 1.300 υπαλλήλους. Φαντάζομαι ότι θα πρόκειται για υπαλλήλους με διοικητική εμπειρία, γνώσεις και πτυχία.

Ας ξεκινήσει από εκεί τις μεταρρυθμίσεις. Από τα συγγενικά πρόσωπα των βουλευτών, δηλαδή. Ας αποσπάσει τους υπεράριθμους υπαλλήλους σε υπηρεσίες και υπουργεία με ελλείψεις. Με τον κανόνα προσλήψεων 1:10, η μετακίνηση 600 υπαλλήλων της Βουλής αμέσως – αμέσως καλύπτει 6.000 αποχωρήσεις. Όταν είσαι αποφασισμένος για μεταρρυθμίσεις, το δείχνεις. Το παράδειγμα των υπαλλήλων της Βουλής δείχνει ότι η κυβέρνηση δεν είναι αποφασισμένη για τίποτε άλλο πλην επικοινωνιακών τρικ.

Πολλές φορές ακούστηκε στις ομιλίες των Σαμαρά, Στουρνάρα και κάποιων άλλων κυβερνητικών ομιλητών ότι μια από τις λύσεις που θα «αναπτύξουν» την Ελλάδα είναι ο ιατρικός τουρισμός. Εντελώς συμπτωματικά, από το 2011, τα ιδιωτικά πάρκα υγείας Υγεία, Ιασώ και Βιοαϊτρική δήλωναν ότι ετοιμάζονται για την ανάπτυξη του ιατρικού τουρισμού. Δεν έχω ιδέα για ποιο λόγο το έκαναν, πάντως μπορείτε να το διαβάσετε εδώ

Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, ο υπουργός Οικονομίας και οι μεγαλύτεροι όμιλοι ιδιωτικών πάρκων υγείας, χρησιμοποιούν ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα για την ανάπτυξη του ιατρικού τουρισμού, δηλαδή το καλό κλίμα της Ελλάδας, τη μεσογειακή διατροφή, και άλλα πέη μπλε.

Πρωταθλήτριες στον ιατρικό τουρισμό είναι σήμερα η Ινδία και η Ταϊλάνδη για δύο κυρίως λόγους. Πρώτον, επειδή το κόστος μιας εγχείρησης σε αυτές τις χώρες είναι στο 1/10 του αντίστοιχου κόστους στις ΗΠΑ και σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Δεύτερον, επειδή το παράνομο εμπόριο οργάνων ανθεί και ο καθείς μπορεί να αγοράσει ένα νεφρό για μεταμόσχευση σε τιμή ευκαιρίας.

Αν το πάμε για να γίνουμε Ινδία ας μας το πουν. Σιγά μην αντιδράσουμε. Η νάρκωση καλά κρατεί. Ήδη κυκλοφορεί σε διάφορα διεθνή μέσα ενημέρωσης η είδηση ότι κάποιοι Έλληνες πουλάνε νεφρά και πνεύμονες. Τα υπόλοιπα είναι παπαριές. Η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που έχει ανεπτυγμένο ιατρικό τουρισμό στην Ευρώπη σήμερα, είναι η Ουγγαρία κι αυτή λόγω των λουτρών της. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ουγγαρία έβαλε και σαν τίτλο εθνικής διαφημιστικής της καμπάνιας το «Spa, Hungary- the land of Spas».

Α, ναι, είναι και η Ελβετία, η οποία όμως ξεκίνησε την προσπάθεια ανάπτυξης ιατρικού (λέμε τώρα) τουρισμού από τη δεκαετία του 1950 με ειδίκευση σε θεραπείες αναζωογόνησης, ανανέωσης και αντιγήρανσης μέσω των μεικτών υπηρεσιών της πλαστικής χειρουργικής και αισθητικής.

Εντάξει, για τους πολύ προχωρημένους, υπάρχει και η Βραζιλία όπου πας Γιώργος κι επιστρέφεις Λουίζα. Είναι κι αυτή μια αναπτυξιακή μέθοδος, αλλά δε νομίζω ότι θα την τολμήσει ο κ. Σαμαράς. Έχει πολλές υποχρεώσεις σε διάφορα υπερ-συντηρητικά στρατόπεδα για να κάνει κάτι τέτοιο.

Επί 3 ημέρες ακούστηκαν αφόρητες γελοιότητες στη Βουλή. Αυτό που μάθαμε είναι ότι υπάρχουν εθνικά προϊόντα προς πώληση. Βέβαια, είναι γνωστό ότι δεν υπάρχουν πελάτες, γι’ αυτό και πιθανόν να τα δώσουμε για ψίχουλα.

Άλλωστε ο κ. Χατζηδάκης έχει εμπειρία στα ξεπουλήματα από την Ολυμπιακή, μόνο που αυτή τη φορά θα έχει την ευκαιρία να πουλήσει και μερικά νοσοκομεία ώστε να κερδίσουν κάτι παραπάνω οι Γερμανοί που πάντα δείχνουν ενδιαφέρον για τέτοιες επενδύσεις.

Ας μην ξεχνάμε ότι, σε μηδέν χρόνο οι Γερμανοί δημιούργησαν 4 νοσοκομεία γερμανικών συμφερόντων στην Αγγλία ώστε να αποσυμφορηθούν οι ουρές αναμονής των βρετανικών νοσοκομείων. Όχι μόνο, δηλαδή, δεν πήγαν ιατρικό τουρισμό στην Αγγλία, αλλά τσέπωσαν και τα χρήματα των Άγγλων ασθενών και των ασφαλιστικών τους Ταμείων.

Η μόνη διέξοδος που έχει η χώρα είναι η πάταξη της φοροδιαφυγής. Δεν θα την κυνηγήσουν ποτέ, διότι οι ισχυροί φοροφυγάδες είναι οι χορηγοί πολιτικών και κυβερνητικών κομμάτων. Αυτή η κυβέρνηση έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης. Αυτό το σχέδιο ξεκινά. Αυτά μας αξίζουν.

ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ

Goodnews is a News Magazine theme with unlimited colors, available for Blogger.

Scroll to top